... ร่องรอยความรู้สึก จากบันทึกของหัวใจ ...

... ไดอารี่เล่มนี้ ไม่ค่อยมีเรื่องราว กิจวัตรประจำวัน บันทึกอยู่สักเท่าไร...
... เป็นไดอารี่ของความรู้สึก ...
... ที่บันทึก อารมณ์ ความรู้สึก ความนึกคิด ของคนธรรมดาๆคนนึงไว้ ...
... บางทีก็อาจตรงใจใครหลายคน บางทีก็ขัดแย้งความรู้สึกหลายๆคน ...
...
... เพราะต่างใจก็ต่างจิต ...
... ความรู้สึก นึกคิด ที่เกิดขึ้น จึงเป็นสิ่งที่น่าบันทึก ...
... เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกในใจอาจเปลี่ยนแปลงไป ...
... แต่ถ้าเราหวนกลับไปหาความรู้สึกตอนนั้นได้ ...
... จะทำให้เรารู้ว่า เหตุการณ์รอบๆความรู้สึกนั้น ...
... จะยังคงชัดเจนในอยู่ความทรงจำ โดยไม่ต้องพึ่งบันทึกใดๆ ...
Diary of pixel ::: ร่องรอยความรู้สึก ในบันทึกของหัวใจ

 


[ home ::: diary ::: about me ]

ยิ่งเล็กยิ่งใหญ่
07 Jan 2010 - 15:03:17

 

... ในขณะที่โลกของเรากำลังหมุนไปอย่างดุเดือดในสงครามทุนนิยม ...
... ที่ห้ำหั่นกันอย่างเมามันด้วยเงินตราและความเห็นแก่ตัวนั้น ...
... ยังคงมีคนอีกจำนวนหนึ่ง ที่ไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในอำนาจสะกดของกระแสโลก ...
... ไม่ได้ปล่อยให้ "น้ำใจ" เหือดแห้งหายไปจากแผ่นดินไทย ที่เคยได้ชื่อว่า สยามเมืองยิ้ม ...

...

... ปลายปี 2009 ...
... เรื่องราวอันน่าประทับใจที่ทำเอาผมตื้นตันจุกถึงขั้นจุกในอกได้นี้ ...
... เกิดขึ้นที่เว็บบอร์ดเล็ก ๆ ของชมรมคนรักเกาะสุรินทร์ ...
... ในกระทู้ ร่วมตั้งชื่อ.. น้องปู.. ชิงของรางวัล.. ...


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เรื่องมีอยู่ว่า ...

เช้าวันพฤหัส มีพี่ท่านหนึ่ง โทรมาขอความช่วยเหลือจากทางเรา ...
เค้าต้องการพาน้องปู ไปรยา เอ๊ย ปูเสฉวนกลับบ้าน ...
หลายคน คงสงสัย ...แล้วมายังงัย ??? ...ทำไมไม่พากลับเอง ??? ...
เพื่อนพี่เค้าไปเที่ยวแล้วเก็บเปลือกหอย และมีน้องปูพ่วงมา 1 ชีวิต ...
อย่าได้ว่าหรือตำหนิ กันเลยนะ บางคนเค้าคงยังไม่เคยได้เสพข้อมูลอย่างเราๆ เลยมิอาจทราบได้ ...

บทสนทนา ...
คุณโอ๋ช่วยผมหน่อยได้ไหมครับ ผมสงสารเค้า ผมอยากพาเค้ากลับบ้าน ...
ได้ค่ะ แล้วพี่อยู่ที่ไหนค่ะ (กะว่าจะมาให้ตาอ๋อง ช่วยเสียหน่อยแหล่งอนุบาลสัตว์ 555 ) ...
เชียงราย ครับ ...
(ในใจโอ๋) แม่เจ้า เชียงราย !!! ...

หลังจากนั้น ... ได้ส่งไม้ต่อให้อ๋อง ...
เพื่อให้คำแนะนำ และการขนส่งมายังกรุงเทพ ...
และแล้ว เมื่อเช้า น้องปู ได้เดินทางมากับคุณพี่ ท่านนี้ จากเชียงราย สู่กรุงเทพ โดยรถทัวร์ ...
ตอนนี้ น้องปูจอดแวะพักที่คอนโดอนุบาลสัตว์หลังน้อย ...
เพื่อ รอการกลับบ้าน ในวันอาทิตย์ โดยการเดินทาง ของ รถยาริสคันงามของ ตาบาส ...

จากการสนทนา สู่ความรู้สึก ....

คนบางคนอาจมองแค่เพียง 1 ชีวิต เล็กๆ แต่บางคนกลับมอง 1 ชีวิตที่ยิ่งใหญ่ สำหรับเค้า ...
1 ชีวิต สำนึกรักบ้านเกิด จากใต้ขึ้นเหนือ จากเหนือลงใต้ ...
พี่ไม่ได้มองแค่ เค้าเป็นสัตว์ พี่มองที่คุณค่าชีวิต อยากขอบคุณพี่เค้า มากๆๆ ...
ซึ้งใจ ในความพยายามของพี่ พี่เค้ามาเช้า กลับเย็น เหนื่อยไม่ใช่ล่นนะนั้น...
แต่สิ่งที่พี่ได้ มันคงทำให้พี่หายเหนื่อย อย่างแน่แท้ ...
พวกเราจะช่วยดูแลเค้า เอง ก่อนที่เค้าจะได้กลับบ้าน ...
ขอบคุณมากนะค่ะ ....

อนึ่ง พี่เค้าเป็นคุณครู นี่ซินะ พ่อของชาติ หรือคนแจวเรือ ...

กาบหอย

...................................

เมื่อวานโอ๋ให้เบอร์มาเบอร์นึง..
โทรไปหาพี่เค้าเพื่อบอกวิธีดูแลปู..
"ต้องหล่อพื้นด้วยน้ำทะเลนะครับ แต่ห้ามท่วมเปลือกเค้า.. เค้าต้องใช้น้ำทะเลเท่านั้นในการช่วยหายใจ แต่จมน้ำไม่ไ่ด้ครับ.. อาหารเค้าน่าจะมีอยู่บ้างแล้วจากน้ำทะเลที่ติดมา.."

นั่นคือการดูแลปูเสฉวน.. แต่แค่นั้นมันยังไม่พอ.. สิ่งที่พอสิ่งเดียวของเค้าคืน "บ้าน" เท่านั้น..
เนื่องจากปูตกค้างอยู่ที่นั่นซักพักแล้ว.. และพี่ชูเองมีกิจต้องไปสอนหนังสือวันจันทร์..

เราเหลือเวลาไม่มาก.. เจ้าปูน้อยเหลือเวลาไม่มาก.. ใครจะตอบได้ว่าเค้าสามารถอยู่ได้อีกกี่วัน?


"พี่รู้สึกไม่สบายใจมากเลย..
ทางชมรมจะสามารถเอาเค้าไปปล่อยที่บ้านของเค้าได้มั้ย..
พี่ยอมนั่งรถจากเชียงรายเพื่อเอาไปให้.."



หลังจากที่ผมตกลงว่าจะไปรับ และพาเค้ากลับบ้าน.. พี่เค้าขอบคุณใหญ่.. ดูมันช่างเป็นสิ่งสำคัญกับพี่เค้าเหลือเกิน..

ตอนนั้นรู้สึกดีมากๆ.. เพราะชีวิตนึงที่มีโอกาสกลับบ้านน้อยมาก และถูกกุมชีวิตไว้กับคนๆ นึง.. คนที่เห็นว่า..
1 ชีวิต ไม่ว่าจะขนาดเท่าไหร่.. มีความสำคัญเท่ากันหมด!!..

โอ.. คนคนหนึ่งคนเห็นชีวิต ธรรมชาติ สำคัญกว่า เงินตรา เวลา และลุกมารับผิดชอบกับมัน..
ถ้าทุกคนบนโลกเป็นแบบนี้หล่ะ??

มันทำให้ผมเชื่อ.. เชื่อมากขึ้นในสิ่งที่พวกเราทำมาตลอด.. เชื่อว่าการอ่านเรื่องสัตว์มาเป็นปีๆ มันคุ้มค่า.. เชื่อว่าการบอกคนต่อๆ กันไปแม้ feed back ที่กลับมาจะน้อยนิดเสมอ.. แต่มันคุ้มที่จะทำ!!..

และวันนึงมันจะต้องเป็นจริง.. ผมเชื่อว่าวันนึงทุกคนบนโลกจะเป็นแบบพี่ชูทรัพย์ได้..

"ถ้าเราไม่ทำแล้วใครจะทำ.."

เมื่อเช้าตี 5:30.. ตื่นขึ้นมาจากเสียงโทรศัทพ์..
"ถึงรังสิตแล้วครับ"
ผมคิดในใจ.. เสียงของพี่ชูทรัพย์.. พี่คนที่โอ๋ส่งให้มาคุยเมื่อวาน..
ผมรีบไปหมอชิตใหม่ โชคดีที่ไกล้ condo..
หลังจากรับส่งน้องปูแล้ว.. พี่เค้ายิ้มแบบมีความสุขมาก เสียดายที่ไมไ่ด้ถ่ายรูปมา..

หวังว่าพี่ชูทรัพย์คงสบายใจแล้ว.. น้องปูเองก็คงสบายใจเช่นกัน..
ที่มีคนใจดี พาเค้า "กลับบ้าน"



Diablo
...................................

รู้มั้ยว่า??
- น้องปูน่าเป็นคนละพันธุ์กับที่เกาะสุรินทร์..
- น้องปูพลัดหลงมากว่า 5-6 วันแล้ว..
- น้องปูไปเที่ยวเชียงราย!!..
- น้องปูสุขภาพดี อาจจะยังกลัวๆ บ้าง..
- เค้ามีความหวัง.. อาจจะไม่ใช่ได้กลับบ้าน.. แต่มีความหวังที่จะใช้ "ชีวิต" ทุกครั้งที่เรามองผ่านตาเค้า..
- เด็กๆ ที่เรียนหนังสือจากพี่ชูทรัพย์อีกกี่คนที่่จะถูกสั่งสอนมาตั้งแต่เด็กว่า.. เปลือกหอยไม่ควรเก็บกลับบ้าน.. เราควรรักษาธรรมชาติ.. และไม่ควรเบียดเบียดชีวิตสัตว์.. ไม่ว่าทางตรงหรืออ้อมก็ตาม..

...................................


ดังนั้นเพื่อเป็นการฉลองให้กับน้องปู..
เรามาร่วมเล่นอะไรกันขำๆ.. สนุกๆ.. ร่วมรับรางวัล..
นี่คือรูปน้องปุเสฉวน..

Moun-Jai helmet crab

เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ.. อยากตั้งชื่อว่าอะไร.. ไม่จำกัดจำนวนชื่อต่อคน.. หมดเขต ณ วินาทีที่เค้าแตะเท้าถึงบ้าน.. รับรองรางวัลถูกใจแน่ๆครับ.. ^^

จัดมา!!!..


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


... นั่นคือที่มาของเข็มกลัดอันนี้ ที่เป็นโจทย์ที่หนักหนามากของผม ...
... จะสื่อเรื่องราวทั้งหมดนี้ลงไปได้ยังไง บนพื้นที่กลม ๆ ของเข็มกลัดอันเล็ก ๆ อันเดียว ...
... เพราะสำหรับผมมันไม่ใช่แค่ของรางวัลจากการเล่นเกมเท่านั้น ...
... แต่มันคือของที่ระลึกที่บันทึกเรื่องราวอันน่าประทับใจ ...
... ว่าจิตใจของคน ๆ หนึ่งมันงดงามได้ขนาดนี้ ...
... ท่ามกลางกราฟเฉลี่ยความเห็นแก่ตัวที่เพิ่มขึ้นของคนในสังคมไทย ...
... วันนี้เรากลับพบน้ำใจอันยิ่งใหญ่ ที่มอบให้เพื่อนร่วมโลกแปลกหน้าตัวน้อย ...
... จะมีสักกี่คน ที่ยอมเดินทางข้ามคืนด้วยระยะทางกว่าพันกิโลเมตร ...
... เพียงเพื่อนำปูเสฉวนตัวเล็ก ๆ ที่พลัดหลงมาจากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของเพื่อนมนุษย์เรา ...
... กลับคืนสู่บ้านของเค้า คืนสิทธิ์ในการมีชีวิตให้กับเค้า ...

...

... วันนี้ผมเข้าใจแล้วว่า "น้ำใจ" ...
... ยิ่งเรามอบให้กับผู้ยิ่งเล็กเพียงใด ...
... คุณค่าของมันกลับจะยิ่งใหญ่ทวีคูณมากขึ้นเท่านั้น ...

Moun-Jai Brooch

 

<< เป้าหมายปี 2010 กะเหรี่ยงหางาน / An Alien Job Seeker >>

 

(13) Comment

ความคิดเห็นที่ 1

ขอบคุณสำหรับบทความดีๆ ติดตามอ่านอยู่ตลอดครับ ^^

Ton [09 Jan 2010 - 21:15:34 ]


ความคิดเห็นที่ 2

น้องม่วนใจ๋ ถึงทะเลอย่างปลอดภัย ^^ ...

กาบหอย [11 Jan 2010 - 17:00:27 ]


ความคิดเห็นที่ 3

:]

4o8 || * [12 Jan 2010 - 13:47:57 ]


ความคิดเห็นที่ 4

น้องโชคดี

kawtoms [13 Jan 2010 - 14:40:12 ]


ความคิดเห็นที่ 5

ขอบคุณ...สำหรับข้อคิดดีๆๆ
แม้ทุกคนจะไม่ได้อ่าน
แต่...บางคนที่ได้อ่าน
ก้อรู้สึกดี...

^_^I\/I@Y^_^ [14 Jan 2010 - 15:54:20 ]


ความคิดเห็นที่ 6

น้องเสฉวนม่วนใจ๋
น้องฉวนปิง

kero [20 Jan 2010 - 18:03:38 ]


ความคิดเห็นที่ 7

^
... อันหลังนั่น ...
... ปูหรือแพนด้าน่ะ ...



pixel (http://www.pixellive.com) [22 Jan 2010 - 2:30:54 ]


ความคิดเห็นที่ 8

กลับมาพร้อม บทความดีดีมาฝากกัน
ฝาแง่คิดมากมาย ให้โลกนี้น่าอยู่ขึ้นอีกเยอะ ^_^

Tzido [29 Jan 2010 - 23:24:30 ]


ความคิดเห็นที่ 9

อ้าว พี่จะได้กลับบ้านแล้ว

ม่วนใจ๋ [13 Feb 2010 - 19:00:32 ]


ความคิดเห็นที่ 10

^
... ตอนโหวตนึกถึงพี่บีสคนแรกเลย ...



pixel (http://www.pixellive.com) [17 Feb 2010 - 2:36:41 ]


ความคิดเห็นที่ 11

ตอนแรกนึกว่าม่วนใจ๋เป็นคนส่งชื่อประกวด

หมาแดง [19 Mar 2010 - 14:02:01 ]


ความคิดเห็นที่ 12

เก็บชั้นหนังสือเจอ ร่องรอยความรู้สึกจากบันทึกของหัวใจ
นึกขึ้นมาได้ว่าไม่ได้อ่านนานแล้ว ดีใจที่เปิดมาก็เจอเรื่องที่ทำให้รู้ว่ายังพอมีเรื่องดีๆที่ทำให้เรายิ้มได้ คนที่เห็นคุณค่าของสิ่งเล็กๆ ยิ่งใหญ่จริงๆ:
ฝากขอบคุณเขาด้คะ

มะลิ [30 Jun 2010 - 15:36:36 ]


ความคิดเห็นที่ 13

ยังคงรอคอยหนังสือภาคต่อของ ร่องรอยฯนะคับ พี่เติร์ด
กลับมาอ่านทีไร ได้ความรู้สึกดีๆทุกครั้งเลย

otaro_kung [16 Oct 2010 - 14:48:45 ]

 


คุณค่าของการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ทางความคิดนั้น มิอาจประเมินได้
รบกวนกรอกเลขที่เห็นหน่อยนะครับ กัน Spam
9439
นามมือ
อีเมลไว้เสวนา
เนื้อที่โฆษณา


 


Comment Alert (3 วันที่ผ่านมา)

 
Jan 2011
  01:  ย้าย / move
 
Jan 2010
  13:  กะเหรี่ยงหางาน / An Alien Job Seeker
  07:  ยิ่งเล็กยิ่งใหญ่
  01:  เป้าหมายปี 2010
 
Nov 2009
  18:  โชคดีเติมฟรี / Lucky Free Gas
  13:  น้ำน้อยชนะไฟ
 
Oct 2009
  30:  ของส่วนตัว / Privacy
 
Jun 2009
  03:  The Terminal
 
Apr 2009
  28:  วิมาร ภาค ๒
  21:  เมื่อกีตาร์กลายมาเป็นอุปกรณ์หากิน
  19:  ส่งตัวเองเรียนเมืองนอก ประเสริฐจริงเหรอ?
  17:  บกพร่องโดยสุจริต
  12:  สงครามสงกรานต์ / Songkarn War
  08:  วิมาร
  05:  ผู้สอนที่ป้อนไม่เป็น
  03:  ร้านอาหารกับการตลาด
  02:  ฮีโร่กะเหรี่ยง / Alien Saver
 
Mar 2009
  28:  นานาจิตตังค์
  15:  มุขไม่เนียนจะโดนเจี๋ยนเอาง่าย ๆ
  07:  น้องสาวห่างห่าง / a next door sister
  06:  ความงามในหน่อไม้
  04:  ดอกไม้ที่ไร้เกสร / Pollenless Blossom
 
Feb 2009
  13:  ไกลเกินจะคว้าหรือแค่ละสายตาจากมัน?
  09:  เพลงไรดี? / which song?
  01:  กรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองอกแตก
 
Jan 2009
  23:  ยินดีกับผมหน่อย
 
Oct 2008
  31:  zombie อาละวาด
  29:  มวยหูฟัง / headphone competition
  21:  ความคาดหวัง คือเหตุแห่งความท้อใจ
  20:  บัญชีความดี ไม่มี 'ขาดทุน'
  16:  Phi Theta Kappa
  13:  คลิปอ้น / Aon's clips
  09:  ตัวแทนแอนด์ผู้พิทักษ์
  07:  ยิ้มสีเลือด / Red Smile
 
Sep 2008
  19:  กระบี่กษัตริย์ในมือจัณฑาล / exploit
  06:  เมื่อระบบมันห่วย / Useless System
  05:  กู้บ้าน / Apartment Recovery
  04:  นานาวาทะทางการเมือง
  03:  สยามเมืองยิ้ม / Land of Smile
 
May 2008
  31:  สิ่งที่เกิดไปแล้ว / it happened
 
Apr 2008
  30:  ลูกค้างี่เง่า / stupid customer
  20:  อาหารไทย ความภูมิใจระดับโลก
  13:  ทำงานร้านอาหาร ทำงานกับชีวิตคน
  05:  Defragmentation
 
Mar 2008
  24:  MSN virus
  19:  แมคบุ๊คอมตะ / undying Macbook
  13:  Bose (อ่านว่าโบส)
  12:  อีเมลมักง่าย / Negligent Email
  07:  การนั่งสมาธิทำให้ฉลาดขึ้น
  04:  ยึดอำนาจ / revolution
  03:  ละอองน้ำแข็งในแสงไฟ / the beautifully-flying snow
 
Feb 2008
  28:  เครื่องซักผ้าเปี่ยมประสบการณ์ / The experienced washer
  25:  hi5 society
  22:  Tip = โลกทั้งใบของใครอีกคน
  21:  อเมริกามหาอำนาจ / America Power
  16:  คุก / Jail
  11:  ตั๋วดัดนิสัย / Habit Controlling Ticket
 
Jan 2008
  30:  Salata
  25:  เมาส์ทรงพลังที่สะดือเน่า / a rotten-naveled mighty mouse
  23:  รูมเมทผู้น่ารัก / how nice my roommate is
  19:  ความรันทดบนท้องถนน / delivery toughness
  09:  คนขับรถ / Delivery
  06:  จดหมายจากหลานชาย / Last Letter
  05:  เสียงสุดท้าย / Last Words
  03:  วันที่ยายไม่กลับบ้าน
 
Sep 2007
  13:  จรรยาบรรณบริกร / Wait Ethic
  10:  ปลอดภัยไว้ก่อน / Safety First
  08:  Day31: Civic's closed deal + Pool Bar
  07:  Day30: a gal-faced man
  06:  Day29: All in one backpack + just smile :)
  05:  Day28: The Red Civic
  04:  Day27: talk to customer + grand mom
  03:  Day26: Windows & Viruses + Civic + busy
  02:  Day25: full-day work + first income :)
  01:  Day24: First photography job + Basketball + wii
 
Aug 2007
  31:  Day23: First Hang Out
  30:  Day22: looking for used car + this world has no secret
  29:  Day21: Start work
  28:  Day20: English in the class
  27:  Day19: Open Semester + Got a job
  26:  Day18: Used books
  25:  Day17: Apply jobs + Basketball @ UD
  24:  Day16: วันนี้ไม่ได้ทำอะไร ไม่ต้องเข้ามานะ
  23:  Day15: two guitar players
  22:  Day14: Fire in the ass hole -_-'
  20:  Day12: Reschedule + Tom Thumb + Fitness
  19:  Day11: Bootcamp, Windows and enjoy Gaming ^^'
  18:  Day10: brown rice
  17:  Day9: Orientation
  16:  Day8: Money Pending + Broccoli and Pork with Oyster Sauce
  15:  Day7: T.B. Test's result & Shopping mall
  14:  Day6: Take order
  13:  Day5: Test of English + first time in transportation
  12:  Day4: Yahoo's maps + first cooking
  11:  Day3: Bangkok City
  10:  Day2: Jet lag
  09:  Day1: First sight
  09:  แค่ฟ้าที่กั้นไว้ / to the land behind the horizon
  09:  สปริงตัว / Take off
  08:  ย่อตัว / packing

....................................

... แสดงความคิดเห็นได้ทุกเรื่องครับ ...
... เรื่องเก่าๆก็ comment ได้ ...
... ไม่ต้องกลัวว่าผมจะไม่ได้อ่าน ...
... ทำระบบเตือนเอาไว้แล้ว ...
... เมนท์มาเถิดครับ ...
... เดี๋ยวผมจะไสหัวเข้าไปอ่านเอง ...
... :) ...

pixel

 


Design & Develop by pixel
© copy right 2008, All rights reserved.

[4934]