... ร่องรอยความรู้สึก จากบันทึกของหัวใจ ...

... ไดอารี่เล่มนี้ ไม่ค่อยมีเรื่องราว กิจวัตรประจำวัน บันทึกอยู่สักเท่าไร...
... เป็นไดอารี่ของความรู้สึก ...
... ที่บันทึก อารมณ์ ความรู้สึก ความนึกคิด ของคนธรรมดาๆคนนึงไว้ ...
... บางทีก็อาจตรงใจใครหลายคน บางทีก็ขัดแย้งความรู้สึกหลายๆคน ...
...
... เพราะต่างใจก็ต่างจิต ...
... ความรู้สึก นึกคิด ที่เกิดขึ้น จึงเป็นสิ่งที่น่าบันทึก ...
... เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกในใจอาจเปลี่ยนแปลงไป ...
... แต่ถ้าเราหวนกลับไปหาความรู้สึกตอนนั้นได้ ...
... จะทำให้เรารู้ว่า เหตุการณ์รอบๆความรู้สึกนั้น ...
... จะยังคงชัดเจนในอยู่ความทรงจำ โดยไม่ต้องพึ่งบันทึกใดๆ ...
Diary of pixel ::: ร่องรอยความรู้สึก ในบันทึกของหัวใจ

 


[ home ::: diary ::: about me ]

น้ำน้อยชนะไฟ
13 Nov 2009 - 5:22:21

 

... สิ่งหนึ่งที่มนุษย์ร้านอาหารจะต้องเจอเป็นประจำนั่นก็คือ "ลูกค้าประจำ" ...
... บางคนสัปดาห์หนึ่งเจอหน้ากันตั้งหลายที เลยทำให้รู้จักมักจี่ คุ้นเคยกันอย่างดีไปโดยบริยาย ...
... แต่คำว่าลูกค้าประจำ ก็ไม่ได้หมายถึง "ลูกค้าชั้นดี" ไปซะทุกคน ...
... เพราะบางทีลูกค้าแย่ ๆ เรื่องมาก ทิปห่วย ที่ติดใจจนมากินบ่อย ๆ ก็มีเหมือนกัน ...
...
... และมันก็คงเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์เรา ...
... ที่จะเรียนรู้จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ภาษาชาวบ้านเรียกเจ็บแล้วจำ ...
... พนักงานร้านอาหารบางคนจึงถึงกับออกอาการทุกครั้ง ...
... ที่ "ประสบการณ์" เก่า ๆ กำลังย้อนกลับมาทำร้าย อาทิเช่น ...
...
... "เฮ้ย! พี่มืดทิป $1 วันก่อนมาอีกแล้ว" ...
... "โอ้! วันนี้อีแขกนี่มาเร็วโว้ย อย่านั่งยาวจนปิดร้านเหมือนทุกทีละมรึง" ...
... "ไอ่หน้าหม้อนี่วันนี้มาโต๊ะใหญ่ ชาร์จมันซะทีได้มั้ย กลัวมันจะให้ห่วยเหมือนทุกทีจริงจริง" ...
...
... จึงไม่แปลกที่พนักงานเสิร์ฟบางคนที่นี่จะสีหน้าเปลี่ยนทันทีที่เห็นลูกค้าห่วย ๆ กลับเข้ามาอีกครั้ง ...
... และไม่ค่อยเข้าไปบริการมากเท่าไรนัก เพราะรู้อยู่แล้วว่าพี่คนนี้แกจ่ายทิปห่วย ...
... ต่างกับลูกค้าดี ๆ ที่กลับเข้ามาอีก ที่ทำให้รู้สึกอยากบริการจนแทบจะเคี้ยวข้าวให้กันเลยทีเดียว ...
...
... ในประเด็นนี้ Delivery เองก็ไม่ต่างจากในร้านสักเท่าไรนัก ...
... เมื่อลูกค้าที่เคยให้ทิปห่วยแตก สั่งเข้ามาอีก ก็อาจจะไม่ค่อยอยากไปส่งขึ้นมาทันทีที่เห็นชื่อ ...
... ผิดกับลูกค้าที่ให้ทิปดีมาก ๆ ต่อให้อยู่ไกลก็อยากจะไปส่ง อยากไปให้เร็ว ...
... อยากจะให้บริการที่ดีที่สุด ให้สมกับที่เค้ามีน้ำใจให้กับคนบริการเช่นเรา ...

...

... นั่นอาจจะเป็นความจริงที่ปฎิเสธได้ยากในวงการร้านอาหารไทยในอเมริกาที่ผมสัมผัสมา ...
... แต่ด้วยเวลาที่ผ่านไป ผมก็ได้เรียนรู้บางอย่างเพิ่มเติมที่ทำให้ความจริงที่ว่านั่นเปลี่ยนไปนิดหน่อย ...
... เพราะผมเป็นคนที่ไม่ชอบพฤติกรรมชักสีหน้าของคนที่ทำงาน "บริการ" สักเท่าไร ...
... ตอนเป็นเด็กม. 6 ยังเคยด่ากระเป๋ารถเมล์สาย ปอ. 18 ที่ชักสีหน้าใส่เพราะเจอแบงค์ร้อยจากผม ...
... ว่าหน้าที่ทอนเงินมันก็เป็นของกระเป๋าอยู่แล้ว พี่ไม่มีทอนเป็นความผิดของพี่ที่ไม่เตรียมเงินทอน ...
... ไม่ใช่ความผิดของผ้โดยสารที่ไม่รู้จักเตรียมค่าโดยสารให้พอดี ..
... ถ้าพี่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้จนแสดงพฤติกรรมที่น่าเกลียดแบบนี้ใส่ลูกค้า ...
... พี่อย่าทำงานบริการดีกว่ามั้ยครับ ...
... เมื่อมาอยู่ในสายงานบริการเสียเอง ก็เลยไม่เคยทำแบบนั้นสักครั้ง ...
... ไม่ว่าลูกค้าแม่มจะให้ทิปห่วยยังไง หรือจะเรื่องมากแค่ไหน ...
... มันก็จะเจอยิ้มสยามจากผมสู้กลับไปตลอดเวลาครับ ...
...
... ผมคิดว่า ทัศนคตินี้เป็นการมองโลกในแง่ดีที่ดีมาก ...
... มันทำให้เรามีความสุขได้แม้เจอลูกค้าที่ห่วยแตก ...
... และก็ได้พิสูจน์มาแล้วกับตัวเองว่าผลลัพธ์ของมันก็คุ้มค่า ...
... ลูกค้า Delivery ที่เคยให้ทิปห่วย ๆ พอผมไปส่งบ่อย ๆ เข้า ...
... ได้พูดคุยกันบ้างเป็นบางครั้งจนสนิทกันมากขึ้น แกก็เริ่มให้ทิปมากขึ้นกว่าเดิม ...
... มีบ้างบางคนที่ไม่เคยยิ้มหรือหัวเราะเลย ไม่ว่าผมจะยิ้มไปขนาดไหน ยิงมุขอะไรก็ไม่เคยเล่นด้วยเลย ...
... พอเริ่มคุ้นเคยกัน ผมก็เริ่มเห็นรอยยิ้มจากพี่แกบ้าง ...
... และในบางวันที่ฝนตกหนัก หรือ อากาศหนาวมาก ๆ ก็ได้คำขอบคุณจากแก ...
... "Thank you for coming" ...
... เรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ มันเป็นแค่สิ่งเล็กน้อยที่แทบจะไม่มีสาระสำคัญอะไรเลย ...
... แต่แค่นั้นมันก็ทำให้โลกสวยงามขึ้นมากแล้วครับ จริงไหม? ...

...

... ลูกค้าร้ายมา เราร้ายกลับ ...
... การโต้ตอบไปในสิ่งเดียวกันที่ถูกกระทำมา มันทำได้ง่ายครับ ใคร ๆ ก็ทำได้ ...
... แต่การส่งรอยยิ้ม น้ำใจ ความประทับใจกลับไปยังคนที่ทำให้เรารู้สึกแย่ ...
... จนสามารถเปลี่ยนให้เค้าเหล่านั้นคล้อยตามเราได้ต่างหาก ที่เป็นสิ่งที่ท้าทายยิ่งกว่า ...
...
... ความสวยงามของจิตใจคนที่เราไม่เคยคาดคิดว่าจะได้รับนั่นแหละครับ ...
... ทำให้โลกที่กำลังแย่สุดขีด กลับสวยงามขึ้นมาได้อย่างเฉียบพลัน ...
... ลองคิดดูเล่น ๆ ก็ได้ครับว่า หากคุณขับรถไม่ระวัง จนไปชนรถคันอื่นเสียหาย ...
... แต่คำแรกที่คู่กรณีเดินออกจากรถมาถามเราคือ "พี่ปลอดภัยหรือเปล่าครับ?" ...
... โลกมันจะสวยงามเพียงไหน ...
...
... มาหยิบยื่นความสวยงามให้คนอื่นกันเถอะครับ ...
... แม้เราจะต้องเป็นส่วนน้อยของประชากรโลกที่ทำเช่นนั้น ...
... แม้เราจะไม่ได้รับความสวยงามเหล่านั้นกลับมาในวันนี้ ...
... แต่ผมก็ไม่คิดว่า น้ำน้อยนี้จะแพ้ไฟ ...

:)

 

<< ของส่วนตัว / Privacy โชคดีเติมฟรี / Lucky Free Gas >>

 

(11) Comment

ความคิดเห็นที่ 1

Very good attitude as always.
As I am a waiter now as well, I can\\\'t agree more. ^^

ikok [21 Nov 2009 - 6:19:16 ]


ความคิดเห็นที่ 2

^ พี่ ikok ทิ้ง blog ไว้มั่งดิ จะตามไปอ่านชีวิตนักเรียนนอกมั่ง



pixel (http://www.pixellive.com) [21 Nov 2009 - 12:32:56 ]


ความคิดเห็นที่ 3

โอ้ว กูกำลังเป็น ลูกค้าประจำที่ให้ TIP ห่วยอยู่ที่ร้านอาหารไทยในเวียดนามเปล่าหว่า -_-"

ดีนะวัฒนธรรมเอเชีย ไม่จำเป็นต้องให้ TIP แบบยุโรป ไม่งั้นได้ยศชั้นห่วยแน่

Tzido [23 Nov 2009 - 18:21:11 ]


ความคิดเห็นที่ 4

ลืมคอมเมนต์ คิดต่างมุมมองโลกในแง่ดีและปฏิบัติได้ดีจริ๊งงงงงงงงงงงง พี่ลิง

Tzido [23 Nov 2009 - 18:22:01 ]


ความคิดเห็นที่ 5

เขียนได้ดีมากครับ

ยิ่งช่วงท้ายๆ ยิ่งโดนใจ

phop [25 Nov 2009 - 14:04:59 ]


ความคิดเห็นที่ 6

... @T ตอนนี้ทัศนคติของกรูเปลี่ยนไปเยอะเรื่องทิป ...
... เคยคิดว่า ให้เท่าไรก็ได้ ตามความพอใจของเรา ...
... กลับมามองใหม่ว่า เค้าบริการเราขนาดนั้น คุ้มไหมกับที่เราจะให้ไป ...
... ตอนกลับไปไทย ก็ให้ทิปแทบจะทุกครั้ง ...
... เพราะบางทีก็อยากจะเป็นโอเอซิสให้กับชีวิตคนทำงานบริการบ้างเหมือนกัน ...

... @phop ขอบคุณครับ ...
... ไม่ลง blog หรือ email ไว้ให้หน่อย เผื่อจะตามกลับไปบ้านบ้าง ...



pixel (http://www.pixellive.com) [28 Nov 2009 - 4:37:06 ]


ความคิดเห็นที่ 7

ชอบค่า

LoRDNo_oM [28 Nov 2009 - 9:52:47 ]


ความคิดเห็นที่ 8

I agree with you and did the same lei ka p'Third. The results were amazing nor~ ^^

pang [28 Nov 2009 - 21:07:10 ]


ความคิดเห็นที่ 9

^
... คนจะงาม งามที่ใจใช่ใบหน้า ...
... มิน่า พี่นิวรักพี่นิวหลง ...



pixel (http://www.pixellive.com) [29 Nov 2009 - 2:45:43 ]


ความคิดเห็นที่ 10

ว้าวว

มุมที่ลืมมอง

ขอบคุณนะค่ะ

tikky [06 Dec 2009 - 20:26:22 ]


ความคิดเห็นที่ 11

อ่านแล้วโดนใจมากๆเลยค่ะ ปกติตัวเองเป็นคนค่อนข้างใส่ใจในเรื่องการให้บริการของพนักงานพอสมควร มีหลายครั้งที่รู้สึกหงุดหงิดใจเมื่อเจอผู้ให้บริการที่ไม่มีจิตสำนึกในหน้าที่บริการเอาซะเลย แต่ก็มีหลายครั้งที่เจอคนดีๆบริการด้วยใจจนเรารู้สึกดีไปด้วย

เคยมีโอกาสได้รับงานแปลหนังสือเกี่ยวกับการสร้างจิตสำนึกในการให้บริการลูกค้าของคนญี่ปุ่นครั้งนึง..อ่านแล้วเข้าใจเลยว่าทำไมพนักงานคนญี่ปุ่นถึงมีคุณภาพมากๆ ก็เพราะแนวคิดแบบนี้นี่เอง เสียดายที่หนังสือเล่มนี้ไม่ได้วางจำหน่ายทั่วไป อยากให้คนทำงานด้านนี้ได้อ่านมากๆเลยค่ะ...ว่าแต่..จะมีสักกี่คนที่สนใจจะอ่านน้า... ^^

ปล.ขอแอบ(อู้งาน)ทะยอยอ่านไดอารี่นี้ไปเรื่อยๆนะคะ อิอิ

Chanida Pat [09 Aug 2011 - 14:10:01 ]

 


คุณค่าของการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ทางความคิดนั้น มิอาจประเมินได้
รบกวนกรอกเลขที่เห็นหน่อยนะครับ กัน Spam
2253
นามมือ
อีเมลไว้เสวนา
เนื้อที่โฆษณา


 


Comment Alert (3 วันที่ผ่านมา)

 
Jan 2011
  01:  ย้าย / move
 
Jan 2010
  13:  กะเหรี่ยงหางาน / An Alien Job Seeker
  07:  ยิ่งเล็กยิ่งใหญ่
  01:  เป้าหมายปี 2010
 
Nov 2009
  18:  โชคดีเติมฟรี / Lucky Free Gas
  13:  น้ำน้อยชนะไฟ
 
Oct 2009
  30:  ของส่วนตัว / Privacy
 
Jun 2009
  03:  The Terminal
 
Apr 2009
  28:  วิมาร ภาค ๒
  21:  เมื่อกีตาร์กลายมาเป็นอุปกรณ์หากิน
  19:  ส่งตัวเองเรียนเมืองนอก ประเสริฐจริงเหรอ?
  17:  บกพร่องโดยสุจริต
  12:  สงครามสงกรานต์ / Songkarn War
  08:  วิมาร
  05:  ผู้สอนที่ป้อนไม่เป็น
  03:  ร้านอาหารกับการตลาด
  02:  ฮีโร่กะเหรี่ยง / Alien Saver
 
Mar 2009
  28:  นานาจิตตังค์
  15:  มุขไม่เนียนจะโดนเจี๋ยนเอาง่าย ๆ
  07:  น้องสาวห่างห่าง / a next door sister
  06:  ความงามในหน่อไม้
  04:  ดอกไม้ที่ไร้เกสร / Pollenless Blossom
 
Feb 2009
  13:  ไกลเกินจะคว้าหรือแค่ละสายตาจากมัน?
  09:  เพลงไรดี? / which song?
  01:  กรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองอกแตก
 
Jan 2009
  23:  ยินดีกับผมหน่อย
 
Oct 2008
  31:  zombie อาละวาด
  29:  มวยหูฟัง / headphone competition
  21:  ความคาดหวัง คือเหตุแห่งความท้อใจ
  20:  บัญชีความดี ไม่มี 'ขาดทุน'
  16:  Phi Theta Kappa
  13:  คลิปอ้น / Aon's clips
  09:  ตัวแทนแอนด์ผู้พิทักษ์
  07:  ยิ้มสีเลือด / Red Smile
 
Sep 2008
  19:  กระบี่กษัตริย์ในมือจัณฑาล / exploit
  06:  เมื่อระบบมันห่วย / Useless System
  05:  กู้บ้าน / Apartment Recovery
  04:  นานาวาทะทางการเมือง
  03:  สยามเมืองยิ้ม / Land of Smile
 
May 2008
  31:  สิ่งที่เกิดไปแล้ว / it happened
 
Apr 2008
  30:  ลูกค้างี่เง่า / stupid customer
  20:  อาหารไทย ความภูมิใจระดับโลก
  13:  ทำงานร้านอาหาร ทำงานกับชีวิตคน
  05:  Defragmentation
 
Mar 2008
  24:  MSN virus
  19:  แมคบุ๊คอมตะ / undying Macbook
  13:  Bose (อ่านว่าโบส)
  12:  อีเมลมักง่าย / Negligent Email
  07:  การนั่งสมาธิทำให้ฉลาดขึ้น
  04:  ยึดอำนาจ / revolution
  03:  ละอองน้ำแข็งในแสงไฟ / the beautifully-flying snow
 
Feb 2008
  28:  เครื่องซักผ้าเปี่ยมประสบการณ์ / The experienced washer
  25:  hi5 society
  22:  Tip = โลกทั้งใบของใครอีกคน
  21:  อเมริกามหาอำนาจ / America Power
  16:  คุก / Jail
  11:  ตั๋วดัดนิสัย / Habit Controlling Ticket
 
Jan 2008
  30:  Salata
  25:  เมาส์ทรงพลังที่สะดือเน่า / a rotten-naveled mighty mouse
  23:  รูมเมทผู้น่ารัก / how nice my roommate is
  19:  ความรันทดบนท้องถนน / delivery toughness
  09:  คนขับรถ / Delivery
  06:  จดหมายจากหลานชาย / Last Letter
  05:  เสียงสุดท้าย / Last Words
  03:  วันที่ยายไม่กลับบ้าน
 
Sep 2007
  13:  จรรยาบรรณบริกร / Wait Ethic
  10:  ปลอดภัยไว้ก่อน / Safety First
  08:  Day31: Civic's closed deal + Pool Bar
  07:  Day30: a gal-faced man
  06:  Day29: All in one backpack + just smile :)
  05:  Day28: The Red Civic
  04:  Day27: talk to customer + grand mom
  03:  Day26: Windows & Viruses + Civic + busy
  02:  Day25: full-day work + first income :)
  01:  Day24: First photography job + Basketball + wii
 
Aug 2007
  31:  Day23: First Hang Out
  30:  Day22: looking for used car + this world has no secret
  29:  Day21: Start work
  28:  Day20: English in the class
  27:  Day19: Open Semester + Got a job
  26:  Day18: Used books
  25:  Day17: Apply jobs + Basketball @ UD
  24:  Day16: วันนี้ไม่ได้ทำอะไร ไม่ต้องเข้ามานะ
  23:  Day15: two guitar players
  22:  Day14: Fire in the ass hole -_-'
  20:  Day12: Reschedule + Tom Thumb + Fitness
  19:  Day11: Bootcamp, Windows and enjoy Gaming ^^'
  18:  Day10: brown rice
  17:  Day9: Orientation
  16:  Day8: Money Pending + Broccoli and Pork with Oyster Sauce
  15:  Day7: T.B. Test's result & Shopping mall
  14:  Day6: Take order
  13:  Day5: Test of English + first time in transportation
  12:  Day4: Yahoo's maps + first cooking
  11:  Day3: Bangkok City
  10:  Day2: Jet lag
  09:  Day1: First sight
  09:  แค่ฟ้าที่กั้นไว้ / to the land behind the horizon
  09:  สปริงตัว / Take off
  08:  ย่อตัว / packing

....................................

... แสดงความคิดเห็นได้ทุกเรื่องครับ ...
... เรื่องเก่าๆก็ comment ได้ ...
... ไม่ต้องกลัวว่าผมจะไม่ได้อ่าน ...
... ทำระบบเตือนเอาไว้แล้ว ...
... เมนท์มาเถิดครับ ...
... เดี๋ยวผมจะไสหัวเข้าไปอ่านเอง ...
... :) ...

pixel

 


Design & Develop by pixel
© copy right 2008, All rights reserved.

[3313]