... ร่องรอยความรู้สึก จากบันทึกของหัวใจ ...

... ไดอารี่เล่มนี้ ไม่ค่อยมีเรื่องราว กิจวัตรประจำวัน บันทึกอยู่สักเท่าไร...
... เป็นไดอารี่ของความรู้สึก ...
... ที่บันทึก อารมณ์ ความรู้สึก ความนึกคิด ของคนธรรมดาๆคนนึงไว้ ...
... บางทีก็อาจตรงใจใครหลายคน บางทีก็ขัดแย้งความรู้สึกหลายๆคน ...
...
... เพราะต่างใจก็ต่างจิต ...
... ความรู้สึก นึกคิด ที่เกิดขึ้น จึงเป็นสิ่งที่น่าบันทึก ...
... เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกในใจอาจเปลี่ยนแปลงไป ...
... แต่ถ้าเราหวนกลับไปหาความรู้สึกตอนนั้นได้ ...
... จะทำให้เรารู้ว่า เหตุการณ์รอบๆความรู้สึกนั้น ...
... จะยังคงชัดเจนในอยู่ความทรงจำ โดยไม่ต้องพึ่งบันทึกใดๆ ...
Diary of pixel ::: ร่องรอยความรู้สึก ในบันทึกของหัวใจ

 


[ home ::: diary ::: about me ]

The Terminal
03 Jun 2009 - 23:44:55

 

Washington D.C.'s airport

... ได้เดินทางครั้งแรกกับสายการบิน US Airways ก็ประทับใจเลย ...
... อยากจะไปเที่ยวแค่รัฐเดียว แต่พี่เค้าแถมที่ไม่เกี่ยวมาให้อีกหนึ่งรัฐ ...
... ได้นั่งเครื่องบินฟรีอีกตั้งสองเครื่อง แถมได้มีประสบการณ์ดังอย่างในหนัง hollywood เลยทีเดียว ...
...
... เริ่มจากไอซ์มาส่งที่สนามบิน DFW (Dallas-Forthworth) รอเครื่องออกตอน 11.40 ...
... ตามกำหนดการจะไปต่อเครื่องที่ Washington D.C. ตอน 5 โมงเย็น ...
... แล้วไปสุดสายที่เมือง Greenville, รัฐ South Carolina ตอน 6 โมงเย็น ...
... พอถึงเวลาเครื่องออกที่ D.C. รถบัสก็พาออกจาก gate ไปยังเครื่องบินที่จอดอยู่ตามปกติ ...
... แต่พอมาถึงเครื่อง ก็มีพนักงานมาคุยกะคนขับรถบัสแป๊ปนึง แล้วรถบัสก็พาพวกตรูกลับ ...
... เหตุผลแรกที่ได้ยินคือ "ไม่มีลูกเรือ" ซึ่งจัดได้ว่าเป็นเหตุผลที่ส้นตีนมากครับพี่น้อง ...
... ตอนหลังคงสำนึกได้มั้ง เลยเปลี่ยนเป็น "เนื่องจากสภาพอากาศ" ...
... เครื่องก็ delayed ไปเรื่อยครับ เวลาบนหน้าจอถูก update ราวกับกระดานตลาดหลักทรัพย์ ...
... 18.22, 18.37, 18.47, 19.22 สุดท้ายแม่มก็ cancelled ซะงั้น ...
...
... ตอนแรกที่รู้ว่า canceled นี่เอ๋อแดกเลยครับ เพราะไม่เคยรู้มาก่อนว่า ...
... ถ้าจู่ ๆ ซื้อตั๋วแล้วมันไม่ให้ขึ้นเครื่อง ต้องทำยังไงฟระ ...
... ก็เลยต้องไปต่อแถวยาว ๆ ที่หน้า counter เพื่อถามว่า ตรูต้องทำยังไงมรึงถึงจะไปส่งตรูครับ ...
... แล้วพี่เค้าก็หาเที่ยวบินใหม่ให้ นั่นก็คือรอบต่อไปของ WC-Greenville ...
... ที่ตอนนี้มันก็ delayed จาก 17.20 ไปเป็น 17.44 แล้วเรียบร้อยโรงเรียนอเมริกัน ...
...
... ตอนนี้เหลือบมองดูบนหน้าจอ หุ้นตกกันแดงเถือกระนาวเลยครับ ...
... แทบจะทุกเที่ยวบิน delayed หมด สลับกับมีคำว่า cancelled โผล่มาเป็นระยะ ๆ ตามจังหวะสายฝน ...
... พร้อมกับมีการประกาศปิด runway เป็นช่วง ๆ ให้หน่วงหัวใจเล่น ...
... ทีแรกก็พอจะเข้าใจนะ ว่าฝนตกแบบนี้คงนำเครื่องขึ้นไม่ได้ ...
... แต่พอเห็นมีผู้โดยสารเดินออกมาจาก gate ก็สงสัยว่า อันตรายแล้วทำไมมันร่อนลงได้วะ? ...
... หรือตอนขึ้นมันสวนฝน เครื่องจะหนักขึ้นทำให้คนขับมึน บินไม่ไหว ...
... ด้วยความฉลาดส่วนตัวเลยคิดขึ้นได้ว่า อาจจะเป็นอากาศที่ Greenville ไม่ดีก็ได้มั้ง เค้าเลยยังไม่ไป ...
... แต่พอโทรเช็คกับ host ที่รอจะมารับดูแล้ว ทางนู้นใสสสสสส ปลอดโปร่งโล่งสบาย ...
... ก็เลยประทับใจในสายการบินขึ้นมาเป็นพิเศษ ...

Washington D.C.'s airport

... ที่จริงก็เข้าใจนะ ว่าเป็นสิทธิของสายการบินแหละ ที่จะตัดสินใจว่า อากาศแบบนี้ขึ้นได้หรือไม่ ...
... ยังไงซะเราก็ต้องฟังผู้เชี่ยวชาญทางด้านนี้ เพราะถ้าความเสี่ยงมันสูงแล้วเค้ายังฝืนเอาเครื่องขึ้นไป ...
... หากเกิดอะไร ทีนี้ก็จะได้บรรลัยกันทุกฝ่าย ...
... แต่ช่วยไม่ได้ครับ มรึงมาทำมีลับลมคมในให้พวกกรูระแวงเอง ...
... เปลี่ยนเหตุผลไปมา เดี๋ยวลูกเรือไม่มี เดี๋ยวสภาพอากาศไม่ดี ...
... เหมือนตอนอุทยานแห่งชาติเกาะสุรินทร์เริ่มทำการก่อสร้างบ้านบนอ่าวกระทิง ...
... ที่ตอนแรกบอกว่าเป็นบ้านพักเจ้าหน้าที่ พอเริ่มมีคนไม่เห็นด้วย ก็เปลี่ยนเป็นบ้านพักทหารเรือซะงั้น ...
... เหตุผลจริง ๆ มันเปลี่ยนกันได้ด้วยเรอะ! ...
...
... หลังจาก flight อื่น ๆ ถูก cancelled และออกไปเกือบจะหมดแล้ว ...
... (เฮ้ย! สภาพอากาศไม่ดี ทำไมมีเครื่องขึ้นได้วะ) ...
... และแล้วเวลาที่พวกเรารอคอยก็มาถึง flight เราเรียก boarding ตอนราว ๆ 5 ทุ่ม ...
... และเวลาที่พวกเราไม่ได้รอคอย ก็มาถึงเช่นกัน ...
... คนขับรถบัสแม่มลงไปคุยกะกัปตัน แล้วก็พาเรากลับสนามบินอีกครั้ง -_-'' ...
...
... cancelled อีกครั้งครับพี่น้อง แต่คราวนี้เที่ยวบินต่อไปนี่ 8.40 a.m. ของพรุ่งนี้ครับ ...
... นั่นหมายความว่า ถ้าเราไม่ไปหาโรงแรมนอนข้างนอก เราต้องนอนกันที่สนามบิน เย้! ...
... (มรึงจะเย้ ทำป้ามรึงเหรอครับ!?) ...
...
... ฝรั่งวีนกันกระจุยเลยครับ วีนกันจนแบบสงสารพนักงานที่ counter เลยอ่ะ ...
... เพราะรู้แหละ ว่าพวกนี้ไม่ได้มีอำนาจตัดสินใจอะไร เค้าบอกมาให้ cancelled ก็ต้องแจ้งตามนั้น ...
... ทำได้แค่เพียงหา flight ใหม่ให้เท่านั้นแหละ แต่ถูกรุมด่ากระจาย พนักงานรับหน้าก็งี้แหละ ...
... แต่สายการบินแม่มห่วยจริง ๆ ไม่รับผิดชอบห่าอะไรเลยสักอย่าง จัดหาที่พักให้ก็ไม่ ...
... สรุปคือ ถ้าไม่ออกไปหาที่พักข้างนอกเอง ก็ต้องนอนโรงแรมหรูที่จอดเครื่องบินได้เป็นสิบนี่แหละครับ ...
...
... หลังจากเปลี่ยน flight แล้วก็เดินถ่ายรูปเล่น แก้ซวยมันซะหน่อย ...
... แล้วก็เดินวนหามุมเหมาะ ๆ ก่อนหมุนรอบตัวเองสองรอบแล้วล้มตัวลงนอน (ตกลงเอ็งลิงหรือหมา!?) ...
... คนส่วนมากนิยมนั่งหลับกันบนเก้าอี้ แต่ก็มีพวกนอนราบอาบพื้นอย่างพวกผมอยู่บ้างเหมือนกัน ...
... ดีอย่างที่มีเจ้าหน้าที่เอาผ้าห่มน้ำเงินมาเดินแจกผู้โดยสารตกค้าง ...
... ไม่งั้นประชากรเลือดน้อยที่ขี้หนาวอย่างผมไม่ได้นอนแน่ เพราะจะหนาวขี้ตายไปซะก่อน ...

Washington D.C.'s airport
Washington D.C.'s airport

... หลับ ๆ ตื่น ๆ จนถึงเช้านพพล (เช้าตรู่) ...
... ก็สลึมสลือเดิน check in เข้ามาอีกทีตั้งแต่ 6 โมงเช้า ไปนอนรอมันหน้า gate ที่เครื่องจะออกเลย ...
... (เมื่อคืนเจ้าหน้าที่มันมาไล่ให้ออกไปนอนด้านนอก บริเวณก่อน check in) ...
... (^ ตอนนี้แหละ ที่ลืมหยิบแว่นกันแดดออกมาด้วย เควี่ยเอ๊ย!) ...
... (เควี่ย <- อยากด่าตัวเองว่าควายและอุทานว่าเชี่ยพร้อม ๆ กัน) ...
... ก็หลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความระแวงตลอด คอยมองหน้าจอ คอยดูนาฬิกาตลอด ...
... ก็แปลกใจเล็ก ๆ ทำไม 8.35 แล้วมันยังไม่เรียก boarding อีกวะ ...
... แสดงว่าไอ่ 8.40 นี่คือเวลา boarding (ขึ้นเครื่อง) ไม่ใช่ departure time (เครื่องขึ้น) ...
... ก็เลยเดินไปห้องน้ำ ล้างหน้า เตรียมตัว พอเดินกลับมาก็เห็นว่า flight เราเป็น boarding พอดี ...
... เลยเดินเข้า gate อย่างสบายใจ แล้วความสบายใจก็พลันหายไปในพริบตา ...
... เมื่อเจ้าหน้าที่มันดูตั๋วเราแล้วบอกว่า it left! (เครื่องออกไปแว้วววว!) ...
...
... ตกเครื่องครั้งแรกในชีวิตซะงั้นครับ! ...
... ตกลงมันความผิดใครวะ ไอ่ 8.40 นั่นคือเวลาเครื่องขึ้น แล้วทำไมเรียกขึ้นเครื่องช้านักวะ ...
... ไปคุยที่ counter เจ้าหน้าที่มันบอกว่าก็ประกาศเรียกตั้งหลายครั้งนะ ...
... สรุปคือ ไม่มรึงขึ้นหน้าจอช้าระยำ ก็กรูละเมอมองไม่เห็น boarding บนจอละครับ ...
... เลยต้องเปลี่ยน flight ไปขึ้นตอนเที่ยง วิ่งไปเมือง Charlotte, รัฐ North Carolina ...
... แล้วค่อยต่อเครื่องไป Greenville, South Carolina และจะถึงตอนห้าโมงเย็นครับพี่น้อง ...
... ฮา ... ไม่ค่อยออก แต่ก็ต้องฮา ... ไปงั้นงั้น ไม่งั้นไข่ดันจะอักเสบ เลยครับท่านผู้ชม ...

Washington D.C.'s airport

... สิริรวมแล้ว เดินทางจาก Dallas, TX มา Greenville, SC ครั้งนี้ ...
... กินเวลา 29 ชั่วโมง ...
... ตรูถึงเมืองไทย จนเลยไปอินเดียแล้วครับ นานขนาดนี้! ...
... (แต่เค้าใจดีนะ ให้นั่งเครื่องบนฟรีไปเที่ยวอีกรัฐเพิ่มอีกตั้งสองเครื่องแน่ะ) ...
...
... ไอ่ตกเครื่องเมื่อเช้านี่ ยอมรับว่าเป็นความโง่ส่วนตัว ...
... หลับ ๆ ตื่น ๆ แล้วยังเสือกไปเข้าห้องน้ำตอนเครื่องจะขึ้นอีก ...
... แต่ไอ่ cancelled สองครั้งซ้อนแล้วไม่ดูแลอะไรผู้โดยสารเลยนี่ รับไม่ได้เหมือนกัน ...
... เล่าให้ฝรั่งฟังตอนนั่งรอเครื่อง ว่าตรูมาถึงที่นี่ตั้งแต่สี่โมงเย็นเมื่อวาน ...
... โดน cancelled สองครั้งจนต้องค้างคืน และบอกว่านี่เป็นครั้งแรกที่ไอใช้สายการบินนี้ ...
... "This is my first time with US Airways" ...
... มันต่อให้ทันทีเลยว่า "and your last time." ...
...
... ถูก! ...

Washington D.C.'s airport

 

<< วิมาร ภาค ๒ ของส่วนตัว / Privacy >>

 

(9) Comment

ความคิดเห็นที่ 1

29 ชั่วโมง !


ยังไงก็ขอแสดงความยินดีที่ได้ตกเครื่องบินที่นั่นเหมือนกัน 555+
แต่ของตรูไปกับ American Airlines หนะ

คล้าย ๆ กัน คือ ขาไปเวกัส
ตั๋วโดน cancel เนื่องจากพายุหิมะ Blizzard condition
เครื่องไป Transit ที่ Denver ไม่ได้ แต่ดันซื้อตั๋วขากลับไว้แล้ว
(ตั๋วคนละใบกัน ไม่ใช่ round trip ด้วย มันเลย refund ขากลับไม่ได้ )


สุดท้ายต้องเช่ารถขับกันไปเอง 24 ชั่วโมงรวด - -
เพราะตั๋ว direct flight ไม่มีแล้ว
แล้วไปคืนรถที่โน่น ขากลับจะนั่งเครื่องกลับเหมือนเดิม
แต่ดันตกเครื่องตอนขากลับ เพราะคนเยอะมากกกกกกก (Christmas พอดี)


สุดท้ายต้องจับเครื่องอื่นมาลง Old-ham ที่ Chicago แทน
แล้วเช่ารถ ขับกลับ St Louis ต่ออีก 4 ชั่วโมงกว่า
ถึงบ้านก้ะเช้าพอดีไปทำงาน 555+


กลับมาเล่าให้ฝรั่งที่ทำงานฟัง
มันทำหน้าตกใจ แล้วถาม "Are you crazy !"



anubis [30 Oct 2009 - 22:37:07 ]


ความคิดเห็นที่ 2

^
... ยังไม่ได้เป็น Tom Hanks นะ ...
... ยังไม่ได้นอนสนามบิน ...



pixel (http://www.pixellive.com) [31 Oct 2009 - 6:34:35 ]


ความคิดเห็นที่ 3

สนามบินเค้าสวยจังเลยอ่ะ

ja_ae [10 Nov 2009 - 8:56:05 ]


ความคิดเห็นที่ 4

^
... งบประมาณทั้งหมดอาจจะถูกกว่าสุวรรณภูมิเยอะด้วยนะ ...



pixel (http://www.pixellive.com) [14 Nov 2009 - 2:27:32 ]


ความคิดเห็นที่ 5

ถ้าไม่ตกเครือง ก็ไม่ได้เห็น terminal งามงาม แบบนี้

เข้าใจอารมย์ถูก canceled flight

แต่ผม บินครั้งแรก (แต่เป็นขากลับ) ก็ถูก canceled คร้งแรกในชีวิตซะแล้ว จนเจ้านายเปรยว่า "กูบินมาเกือบสิบปี ไม่เคยถูก canceled flight"
"มึงบินครั้งแรก โดน canceled สุดยอดจริง"

และไม่เกินหนึ่งปี คั้งที่สองก็เกิดขึ้นกับผม แสรดดดดดดดดดดดดด แต่ประสปการณ์สอนเลย ชิวชิวแล้ว
แถมได้ไปนอนโรงแรม เพราะ thai airway มันรับผิดชอบ ^_^

Tzido [14 Nov 2009 - 23:19:13 ]


ความคิดเห็นที่ 6

อย่างน้อยๆก็ได้มีเรื่องราวมาเล่าสู่กันฟัง..ฮาดีคับ

Nobody (http://artwut.multiply.com) [19 Nov 2009 - 10:11:42 ]


ความคิดเห็นที่ 7

ทรหดมากอะ คงเดินทั่ว terminal เลยดิเนี่ย 55

พี่ไม่เคยเจอ canceled แค่เจอ flight delayed จากญี่ปุ่นกลับบ้านแค่ 3-4 ชม. ยังเซ็งโคดเลยค่ะ แต่ดีที่เค้ามี food coupon มาให้เป็นค่าปิดปาก(จะได้ไม่บ่นมาก) ฮ่าๆ แต่มาเจอของเติร์ดนี่ เด็กๆไปเลยเนอะ

จุ๊บ [21 Nov 2009 - 6:46:03 ]


ความคิดเห็นที่ 8

... ถ้ามีการรับผิดชอบ ไม่ว่าจะมากน้อยแค่ไหน ...
... มันก็คือการแสดงความรับผิดชอบครับ ...
... แต่นี่ไม่มีอะไรสักอย่าง มันเข้าขั้นแย่สุด ๆ แล้วครับ ...
... ครั้งเดียวในชีวิตแน่นอน สายการบินนี้...
... ฝรั่งวีนกันแตกกระจายเลย ผมเลยไม่ต้องวีนละ สงสารพนักงานที่เคาเตอร์ ...
... แต่ในขณะเดียวกันก็สงสารตัวเองด้วย ซวยจริง ฮ่า ๆ ...

pixel (http://www.pixellive.com) [21 Nov 2009 - 12:30:44 ]


ความคิดเห็นที่ 9

ไม่เจอกันซะนาน อยู่ไหนคะเนี่ย

สบายดีนะ

unna (http://unna.diaryis.com) [16 May 2010 - 19:41:08 ]

 


คุณค่าของการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ทางความคิดนั้น มิอาจประเมินได้
รบกวนกรอกเลขที่เห็นหน่อยนะครับ กัน Spam
7177
นามมือ
อีเมลไว้เสวนา
เนื้อที่โฆษณา


 


Comment Alert (3 วันที่ผ่านมา)

 
Jan 2011
  01:  ย้าย / move
 
Jan 2010
  13:  กะเหรี่ยงหางาน / An Alien Job Seeker
  07:  ยิ่งเล็กยิ่งใหญ่
  01:  เป้าหมายปี 2010
 
Nov 2009
  18:  โชคดีเติมฟรี / Lucky Free Gas
  13:  น้ำน้อยชนะไฟ
 
Oct 2009
  30:  ของส่วนตัว / Privacy
 
Jun 2009
  03:  The Terminal
 
Apr 2009
  28:  วิมาร ภาค ๒
  21:  เมื่อกีตาร์กลายมาเป็นอุปกรณ์หากิน
  19:  ส่งตัวเองเรียนเมืองนอก ประเสริฐจริงเหรอ?
  17:  บกพร่องโดยสุจริต
  12:  สงครามสงกรานต์ / Songkarn War
  08:  วิมาร
  05:  ผู้สอนที่ป้อนไม่เป็น
  03:  ร้านอาหารกับการตลาด
  02:  ฮีโร่กะเหรี่ยง / Alien Saver
 
Mar 2009
  28:  นานาจิตตังค์
  15:  มุขไม่เนียนจะโดนเจี๋ยนเอาง่าย ๆ
  07:  น้องสาวห่างห่าง / a next door sister
  06:  ความงามในหน่อไม้
  04:  ดอกไม้ที่ไร้เกสร / Pollenless Blossom
 
Feb 2009
  13:  ไกลเกินจะคว้าหรือแค่ละสายตาจากมัน?
  09:  เพลงไรดี? / which song?
  01:  กรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองอกแตก
 
Jan 2009
  23:  ยินดีกับผมหน่อย
 
Oct 2008
  31:  zombie อาละวาด
  29:  มวยหูฟัง / headphone competition
  21:  ความคาดหวัง คือเหตุแห่งความท้อใจ
  20:  บัญชีความดี ไม่มี 'ขาดทุน'
  16:  Phi Theta Kappa
  13:  คลิปอ้น / Aon's clips
  09:  ตัวแทนแอนด์ผู้พิทักษ์
  07:  ยิ้มสีเลือด / Red Smile
 
Sep 2008
  19:  กระบี่กษัตริย์ในมือจัณฑาล / exploit
  06:  เมื่อระบบมันห่วย / Useless System
  05:  กู้บ้าน / Apartment Recovery
  04:  นานาวาทะทางการเมือง
  03:  สยามเมืองยิ้ม / Land of Smile
 
May 2008
  31:  สิ่งที่เกิดไปแล้ว / it happened
 
Apr 2008
  30:  ลูกค้างี่เง่า / stupid customer
  20:  อาหารไทย ความภูมิใจระดับโลก
  13:  ทำงานร้านอาหาร ทำงานกับชีวิตคน
  05:  Defragmentation
 
Mar 2008
  24:  MSN virus
  19:  แมคบุ๊คอมตะ / undying Macbook
  13:  Bose (อ่านว่าโบส)
  12:  อีเมลมักง่าย / Negligent Email
  07:  การนั่งสมาธิทำให้ฉลาดขึ้น
  04:  ยึดอำนาจ / revolution
  03:  ละอองน้ำแข็งในแสงไฟ / the beautifully-flying snow
 
Feb 2008
  28:  เครื่องซักผ้าเปี่ยมประสบการณ์ / The experienced washer
  25:  hi5 society
  22:  Tip = โลกทั้งใบของใครอีกคน
  21:  อเมริกามหาอำนาจ / America Power
  16:  คุก / Jail
  11:  ตั๋วดัดนิสัย / Habit Controlling Ticket
 
Jan 2008
  30:  Salata
  25:  เมาส์ทรงพลังที่สะดือเน่า / a rotten-naveled mighty mouse
  23:  รูมเมทผู้น่ารัก / how nice my roommate is
  19:  ความรันทดบนท้องถนน / delivery toughness
  09:  คนขับรถ / Delivery
  06:  จดหมายจากหลานชาย / Last Letter
  05:  เสียงสุดท้าย / Last Words
  03:  วันที่ยายไม่กลับบ้าน
 
Sep 2007
  13:  จรรยาบรรณบริกร / Wait Ethic
  10:  ปลอดภัยไว้ก่อน / Safety First
  08:  Day31: Civic's closed deal + Pool Bar
  07:  Day30: a gal-faced man
  06:  Day29: All in one backpack + just smile :)
  05:  Day28: The Red Civic
  04:  Day27: talk to customer + grand mom
  03:  Day26: Windows & Viruses + Civic + busy
  02:  Day25: full-day work + first income :)
  01:  Day24: First photography job + Basketball + wii
 
Aug 2007
  31:  Day23: First Hang Out
  30:  Day22: looking for used car + this world has no secret
  29:  Day21: Start work
  28:  Day20: English in the class
  27:  Day19: Open Semester + Got a job
  26:  Day18: Used books
  25:  Day17: Apply jobs + Basketball @ UD
  24:  Day16: วันนี้ไม่ได้ทำอะไร ไม่ต้องเข้ามานะ
  23:  Day15: two guitar players
  22:  Day14: Fire in the ass hole -_-'
  20:  Day12: Reschedule + Tom Thumb + Fitness
  19:  Day11: Bootcamp, Windows and enjoy Gaming ^^'
  18:  Day10: brown rice
  17:  Day9: Orientation
  16:  Day8: Money Pending + Broccoli and Pork with Oyster Sauce
  15:  Day7: T.B. Test's result & Shopping mall
  14:  Day6: Take order
  13:  Day5: Test of English + first time in transportation
  12:  Day4: Yahoo's maps + first cooking
  11:  Day3: Bangkok City
  10:  Day2: Jet lag
  09:  Day1: First sight
  09:  แค่ฟ้าที่กั้นไว้ / to the land behind the horizon
  09:  สปริงตัว / Take off
  08:  ย่อตัว / packing

....................................

... แสดงความคิดเห็นได้ทุกเรื่องครับ ...
... เรื่องเก่าๆก็ comment ได้ ...
... ไม่ต้องกลัวว่าผมจะไม่ได้อ่าน ...
... ทำระบบเตือนเอาไว้แล้ว ...
... เมนท์มาเถิดครับ ...
... เดี๋ยวผมจะไสหัวเข้าไปอ่านเอง ...
... :) ...

pixel

 


Design & Develop by pixel
© copy right 2008, All rights reserved.

[4046]