... ร่องรอยความรู้สึก จากบันทึกของหัวใจ ...

... ไดอารี่เล่มนี้ ไม่ค่อยมีเรื่องราว กิจวัตรประจำวัน บันทึกอยู่สักเท่าไร...
... เป็นไดอารี่ของความรู้สึก ...
... ที่บันทึก อารมณ์ ความรู้สึก ความนึกคิด ของคนธรรมดาๆคนนึงไว้ ...
... บางทีก็อาจตรงใจใครหลายคน บางทีก็ขัดแย้งความรู้สึกหลายๆคน ...
...
... เพราะต่างใจก็ต่างจิต ...
... ความรู้สึก นึกคิด ที่เกิดขึ้น จึงเป็นสิ่งที่น่าบันทึก ...
... เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกในใจอาจเปลี่ยนแปลงไป ...
... แต่ถ้าเราหวนกลับไปหาความรู้สึกตอนนั้นได้ ...
... จะทำให้เรารู้ว่า เหตุการณ์รอบๆความรู้สึกนั้น ...
... จะยังคงชัดเจนในอยู่ความทรงจำ โดยไม่ต้องพึ่งบันทึกใดๆ ...
Diary of pixel ::: ร่องรอยความรู้สึก ในบันทึกของหัวใจ

 


[ home ::: diary ::: about me ]

นานาจิตตังค์
28 Mar 2009 - 23:02:42

 

... ในการอยู่ร่วมกันของมนุษย์ ...
... ความคิดเห็นที่แตกต่างกันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนที่ส่งผลให้เกิดความแตกแยกได้ง่ายที่สุด ...
... และในหมู่นักเรียนนอก ที่แต่ละคนเติบโตมาจากต่างครอบครัว ต่างสภาพแวดล้อม ...
... แต่ดันต้องมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในบ้านหลังเดียวกันเช่นนี้ ...
... ก็เป็นสถานการณ์ที่ส่งเสริมให้ความคิดเห็นที่ต่างกัน เดินทัพออกมาประชันกันได้ไม่ยากนัก ...
... โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ...
... การหารค่าอพาร์ทเม้นท์ที่ผมพักอยู่ในปัจจุบัน ที่ไม่ใช่การหารเท่าเพราะขนาดห้องไม่เท่ากัน ...
... ทำให้เกิดความขัดแย้งขึ้นมาในหมู่รูมเมทแล้วครั้งหนึ่ง จนต้องมีการประชุมทั้งบ้าน หาข้อสรุป ...
... แต่วันนี้ประเด็นเดิมที่เราคุยกันจบไปแล้วในที่ประชุมนั้น ...
... ได้ย้อนกลับมาทำให้ผมกับน้องสาวตกอยู่ในบรรยากาศความขัดแย้ง ...
... เพราะน้ำหวานไม่เห็นด้วยกับวิธีการที่เป็นผลโหวตของบ้าน ...

...

... เรื่องมันมีอยู่ว่า ...
... บ้านผมเป็นอพาร์ทเม้นท์ 3 ห้องนอน จึงมี "3 ห้องหลัก" ...
... แต่ได้ทำการเสริมประตูได้เพิ่มมา 1 ห้อง และทำม่านกั้นพื้นที่เล็ก ๆ เป็นห้องพักชั่วคราวขึ้นอีกห้อง ...
... จึงมีทั้งหมด 5 ห้อง (3 ห้องหลัก 2 ห้องเสริม) ...
... ซึ่งเดือนที่แล้วมีห้องหนึ่งย้ายออกไป จึงเกิดห้องว่างขึ้นที่ห้องเสริม (ประตู) ...
... ทำให้ทุกคนต้องมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น ในระหว่างที่ยังหาคนมาอยู่ห้องเสริม (ประตู) นี้ไม่ได้ ...
...
... ทีนี้ก็เป็นที่ถกเถียงกันว่า $150 ที่เพิ่มขึ้นมานี้ จะแบ่งความรับผิดชอบกันยังไง ...
... โดยหากมองอย่างง่าย ๆ แล้ว หารเท่าไปก็จบ ซึ่งเป็นวิธีที่น้ำหวานต้องการให้เป็น ...
... แต่ถ้ามองให้ลึกซึ้งแล้ว ในบ้านที่ไม่ได้หารค่าห้องทุกห้องเท่ากันแบบนี้ ...
... หากมีการปรับเปลี่ยนค่าใช้จ่าย ไม่ว่าจะมีคนเข้าใหม่ หรือมีใครออกไป ...
... หากเราเอาก้อนที่เพิ่มหรือลด มาหารเท่าดื้อ ๆ เลย ...
... มันจะ ไม่ยุติธรรม กับใครคนหนึ่งเสมอ ...

dividing room cost

... ดังนั้นวิธีการที่ผมตัดสินใจนำมาใช้ก็คือ ...
... ทุกครั้งที่มีการเปลี่ยนแปลงตัวหาร เราจะมานั่งสุมหัวกัน แล้วคำนวณค่าห้องกันใหม่ ...
... ให้เป็นราคาที่เหมาะสมที่สุดกับตัวหารใหม่ที่เปลี่ยนไป และปรับกันจนทุกคนพอใจ ...
... ซึ่งวิธีนี้จะสามารถใช้ได้ในทุกสถานการณ์ ไม่ว่าจะมีคนเข้าหรือออก ด้วยสาเหตุใด ๆ ก็ตาม ...

...

... และด้วยวิธีนี้ ทำให้เรื่องความขัดแย้งกับรูมเมทจบลงได้ด้วย ...
... เพราะในบรรดารูมเมทที่เหลือ 4 คน มีเจ้าบอลคนเดียวที่ยืนยันให้ใช้วิธีเดียวกับน้ำหวาน ...
... คือการหารเท่า ...
... ส่วนที่เหลือ 3 คน (เติร์ด, กุ้ง, ไอซ์) เห็นชอบให้หารตามส่วน ...
... จริง ๆ คิดตามหลักประชาธิไตย ก็ได้ข้อสรุปแล้ว ง่ายมาก ...
... แต่ผมชอบที่จะประนีประนอมให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก็เลยไม่ละเลยความเห็นของบอล ...
... ที่ยืนยันให้หารเท่า ทั้ง ๆ ที่เป็นแค่เสียงเดียวในบ้าน ...
... ก็เลยเรียกประชุมมาพร้อมหน้ากัน 4 คน แล้วล้างไพ่ใหม่ ...
... นั่งแบ่งกันใหม่เลยว่า ถ้าให้แต่ละคนแบ่งค่าบ้านกันเอง แต่ละคนจะแบ่งกันยังไง ...
... แล้วเอาของแต่ละคนมา adjust กันจนได้ข้อสรุปที่ทุกคนพอใจ ...
...
... สุดท้ายเรื่องก็จบลงได้ แม้ทุกคนจะไม่ค่อยชอบใจพฤติกรรมของเจ้าบอลนัก ...
... คือมีเงินที่แบ่งไม่ลงตัวเหลืออยู่ $15 มาจากห้องเสริมเล็ก (ม่าน) ...
... วิธีการที่ควรจะเป็นก็คือ ห้องที่เหลือสามห้อง (เติร์ด, บอล, ไอซ์) รับไปคนละ $5 ก็จบแล้ว ...
... แต่กลายเป็นว่า บอลยืนยันว่า maximum ของเค้าคือ $350 เท่านั้น ไม่รับเพิ่ม ...
... ผมรำคาญมาก เพราะรู้ดีว่า ทำไมมันถึงยืนยันกรานที่ $350 ...

dividing room cost

... ก็เห็นอยู่ว่ามันไม่ลงตัว ซึ่งทุกคนก็ควรจะช่วยกัน ...
... เงินแค่ $5 ต่อเดือน สำหรับการประณีประณอมให้อยู่ร่วมกันอย่างสันติสุขได้ ...
... มันไม่ได้เป็นจำนวนเงินที่หนักหนาสาหัสเลยแม้แต่น้อย ใคร ๆ ก็จ่ายได้ บอลเองก็จ่ายได้อยู่แล้ว ...
... แต่ที่รับไม่ได้คือทัศนคติ ความเห็นแก่ตัวมากกว่า ...
... วิธีกรูคือหารเท่า กรูก็จะยอมรับแค่ค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นตามวิธีการนี้เท่านั้น ไม่สนใจอย่างอื่น ...
... เป็นการกระทำที่ทุเรศมากในสายตาผม ...
... ก็เลยรับมาเอง $10 แล้วไอซ์รับไป $5 จะได้จบ เลิกประชุม ...

...

... จริงอยู่การหารเท่ามันดูเหมือนจะเป็นการรับผิดชอบร่วมกันต่อค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น ...
... แต่อย่าลืมว่า คนที่เลือกอยู่ห้องเล็ก เค้าก็มีเหตุผลที่เลือกอยู่ห้องที่สะดวกสบายน้อยกว่า ...
... เพื่อที่จะจ่ายน้อยกว่า ...
... การจะเอาค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น มาหารให้ห้องเล็กจ่ายเท่าห้องใหญ่ ...
... สำหรับผมมันไม่ใช่การรับผิดชอบร่วมกันอย่างยุติธรรม ...
... จะรับผิดชอบร่วมกัน ก็ต้องแบ่งไปตามอัตราส่วนถึงจะถูก เพราะเราไม่ได้ใช้ทรัพยากรในบ้านเท่ากัน ...
...
... ที่สำคัญ ไอ่ตอนที่มากั้นผ้าม่าน ทำห้องเสริมชั่วคราวขึ้นมา มีป้าอ้วนเข้ามาหารเพิ่มนั้น ...
... ก็ใช้วิธีคิดใหม่ตามอัตราส่วน ไม่ได้เอาค่าห้องป้าอ้วนมาหารเท่าสักหน่อย ...
... ตอนมีห้องเพิ่มไม่ได้หารเงินเท่า แต่ตอนมีห้องลดจะให้หารรายจ่ายเท่า ...
... มันตล๊กตลกแหละตะเอง ...

...

... แต่สุดท้ายแล้ว ผมก็ไม่สามารถปรับจูนความขัดแย้งในเรื่องนี้กับน้องสาวได้ ...
... เราก็เลยเลิกคุยเรื่องนี้กันไป ทั้ง ๆ ที่ยังมีความเห็นแตกต่างกัน ...
... บางที ผมอาจจะไม่มีความสามารถพอที่จะอธิบายให้เธอได้เข้าใจในมุมมองผม ...
... หรือไม่ เธอก็อาจจะเข้าใจแล้ว แต่ยังคิดว่าวิธีของเธอดีกว่า ...
...
... นานาจิตตังครับ ...
... ทุกวิธีการ ทุกทัศนคติ มันก็มีเหตุผลของตัวเองอยู่ด้วยกันทั้งนั้น ...
... อาจจะไม่มีวิธีที่ผิด หรือถูก แต่มันต้องมีอันที่ดีที่สุดอยู่อันเดียว ...
... อยู่ที่ว่า ดีที่สุดสำหรับอะไร? ...
...
... คนอื่นมองไงผมไม่รู้ แต่สำหรับผมวันนี้นั้น ...
... วิธีล้างไพ่คิดใหม่ ประณีประณอมสุด ดีที่สุดสำหรับทุกคน ทั้งในวันนี้และอนาคต ...
... ไม่ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงจำนวนตัวหารอีกกี่ครั้ง วิธีนี้ก็ใช้ได้ดีเสมอ ...
... ส่วนวิธีหารเท่า มันไม่ได้ดีที่สุดในทุกสถานการณ์ เพราะมันจะไม่ยุติธรรมสำหรับหนึ่งคนเสมอ ...
... และในวันนี้ มันดีที่สุดสำหรับห้องใหญ่ ที่ไม่ต้องหารมากกว่าคนอื่น ...
... ก็เท่านั้น ...

 

<< มุขไม่เนียนจะโดนเจี๋ยนเอาง่าย ๆ ฮีโร่กะเหรี่ยง / Alien Saver >>

 

(7) Comment

ความคิดเห็นที่ 1

Waiting for here's version 555

KungKing [13 Jul 2009 - 13:25:37 ]


ความคิดเห็นที่ 2

เรื่องเงินนี่พูดกันยากเนอะเฮีย
เห็นคนทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้มาก็เยอะ
โชคดีที่ยังไม่เคยเจอกับตัวเอง หรือเป็นเพราะเลี่ยงเก่งก็ไม่รู้เหมือนกัน

alonniy [13 Jul 2009 - 22:19:02 ]


ความคิดเห็นที่ 3

... พูดไม่ยากหรอกจ้ะ ...
... ถ้าคนมันมีจิตสำนึก และคุณธรรมในจิตใจมากพอ ...
... แต่ถ้าไม่มีแล้วละก็ ไม่ต้องเรื่องเงินหรอก เรื่องอะไรมันก็คุยยากทั้งนั้น ...
... พระพุทธเจ้าท่านถึงจำแนกบัวออกเป็นสี่เหล่าไง ...



pixel (http://www.pixellive.com) [15 Jul 2009 - 3:17:17 ]


ความคิดเห็นที่ 4

ดีที่สุดไม่มีโว๊ย มีแต่เหมาะสมที่สุด

น่าเห็นใจ ถ้าเป็นกรูขอเตะแม่งทีนึง
แล้วบอกว่าอยากจ่ายเท่านี้ก็ได้ กรูจ่ายส่วนต่างให้ ถือเป็นค่าออกแรงเมื้อกี๊ล่ะกัน

เป็นวิธีที่เหมาะที่สุดของข้าพเจ้า

A-bad [20 Jul 2009 - 23:38:58 ]


ความคิดเห็นที่ 5

... ดีที่สุด สำหรับ x ...
... กับ ...
... เหมาะที่สุด สำหรับ x ...
...
... the same thing ...



pixel (http://www.pixellive.com) [22 Jul 2009 - 1:08:03 ]


ความคิดเห็นที่ 6

... อ๋อ! อีกหนึ่งชนวนอยู่นี่เอง

... บัวมันมี 4 เหล่านะพี่
... บางทีความหวังดีก็ไม่ได้ช่วยอะไร
... ให้แม่มไปโดนต่อยตายในโลกภายนอกเห๊อะ

ป.ล. เอา ไปขว้างใส่มันเลยมั๊ยพี่

G_ball_G [27 Aug 2009 - 0:52:01 ]


ความคิดเห็นที่ 7

... อย่าเอาขี้ไปขว้างใส่เค้าเลย ...
... ไม่จองเวรกันจะดีกว่านะ ...




















(กรูมีวิธีอื่นที่มันส์กว่าปาขี้ )

pixel (http://www.pixellive.com) [27 Aug 2009 - 3:57:23 ]

 


คุณค่าของการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ทางความคิดนั้น มิอาจประเมินได้
รบกวนกรอกเลขที่เห็นหน่อยนะครับ กัน Spam
7896
นามมือ
อีเมลไว้เสวนา
เนื้อที่โฆษณา


 


Comment Alert (3 วันที่ผ่านมา)

 
Jan 2011
  01:  ย้าย / move
 
Jan 2010
  13:  กะเหรี่ยงหางาน / An Alien Job Seeker
  07:  ยิ่งเล็กยิ่งใหญ่
  01:  เป้าหมายปี 2010
 
Nov 2009
  18:  โชคดีเติมฟรี / Lucky Free Gas
  13:  น้ำน้อยชนะไฟ
 
Oct 2009
  30:  ของส่วนตัว / Privacy
 
Jun 2009
  03:  The Terminal
 
Apr 2009
  28:  วิมาร ภาค ๒
  21:  เมื่อกีตาร์กลายมาเป็นอุปกรณ์หากิน
  19:  ส่งตัวเองเรียนเมืองนอก ประเสริฐจริงเหรอ?
  17:  บกพร่องโดยสุจริต
  12:  สงครามสงกรานต์ / Songkarn War
  08:  วิมาร
  05:  ผู้สอนที่ป้อนไม่เป็น
  03:  ร้านอาหารกับการตลาด
  02:  ฮีโร่กะเหรี่ยง / Alien Saver
 
Mar 2009
  28:  นานาจิตตังค์
  15:  มุขไม่เนียนจะโดนเจี๋ยนเอาง่าย ๆ
  07:  น้องสาวห่างห่าง / a next door sister
  06:  ความงามในหน่อไม้
  04:  ดอกไม้ที่ไร้เกสร / Pollenless Blossom
 
Feb 2009
  13:  ไกลเกินจะคว้าหรือแค่ละสายตาจากมัน?
  09:  เพลงไรดี? / which song?
  01:  กรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองอกแตก
 
Jan 2009
  23:  ยินดีกับผมหน่อย
 
Oct 2008
  31:  zombie อาละวาด
  29:  มวยหูฟัง / headphone competition
  21:  ความคาดหวัง คือเหตุแห่งความท้อใจ
  20:  บัญชีความดี ไม่มี 'ขาดทุน'
  16:  Phi Theta Kappa
  13:  คลิปอ้น / Aon's clips
  09:  ตัวแทนแอนด์ผู้พิทักษ์
  07:  ยิ้มสีเลือด / Red Smile
 
Sep 2008
  19:  กระบี่กษัตริย์ในมือจัณฑาล / exploit
  06:  เมื่อระบบมันห่วย / Useless System
  05:  กู้บ้าน / Apartment Recovery
  04:  นานาวาทะทางการเมือง
  03:  สยามเมืองยิ้ม / Land of Smile
 
May 2008
  31:  สิ่งที่เกิดไปแล้ว / it happened
 
Apr 2008
  30:  ลูกค้างี่เง่า / stupid customer
  20:  อาหารไทย ความภูมิใจระดับโลก
  13:  ทำงานร้านอาหาร ทำงานกับชีวิตคน
  05:  Defragmentation
 
Mar 2008
  24:  MSN virus
  19:  แมคบุ๊คอมตะ / undying Macbook
  13:  Bose (อ่านว่าโบส)
  12:  อีเมลมักง่าย / Negligent Email
  07:  การนั่งสมาธิทำให้ฉลาดขึ้น
  04:  ยึดอำนาจ / revolution
  03:  ละอองน้ำแข็งในแสงไฟ / the beautifully-flying snow
 
Feb 2008
  28:  เครื่องซักผ้าเปี่ยมประสบการณ์ / The experienced washer
  25:  hi5 society
  22:  Tip = โลกทั้งใบของใครอีกคน
  21:  อเมริกามหาอำนาจ / America Power
  16:  คุก / Jail
  11:  ตั๋วดัดนิสัย / Habit Controlling Ticket
 
Jan 2008
  30:  Salata
  25:  เมาส์ทรงพลังที่สะดือเน่า / a rotten-naveled mighty mouse
  23:  รูมเมทผู้น่ารัก / how nice my roommate is
  19:  ความรันทดบนท้องถนน / delivery toughness
  09:  คนขับรถ / Delivery
  06:  จดหมายจากหลานชาย / Last Letter
  05:  เสียงสุดท้าย / Last Words
  03:  วันที่ยายไม่กลับบ้าน
 
Sep 2007
  13:  จรรยาบรรณบริกร / Wait Ethic
  10:  ปลอดภัยไว้ก่อน / Safety First
  08:  Day31: Civic's closed deal + Pool Bar
  07:  Day30: a gal-faced man
  06:  Day29: All in one backpack + just smile :)
  05:  Day28: The Red Civic
  04:  Day27: talk to customer + grand mom
  03:  Day26: Windows & Viruses + Civic + busy
  02:  Day25: full-day work + first income :)
  01:  Day24: First photography job + Basketball + wii
 
Aug 2007
  31:  Day23: First Hang Out
  30:  Day22: looking for used car + this world has no secret
  29:  Day21: Start work
  28:  Day20: English in the class
  27:  Day19: Open Semester + Got a job
  26:  Day18: Used books
  25:  Day17: Apply jobs + Basketball @ UD
  24:  Day16: วันนี้ไม่ได้ทำอะไร ไม่ต้องเข้ามานะ
  23:  Day15: two guitar players
  22:  Day14: Fire in the ass hole -_-'
  20:  Day12: Reschedule + Tom Thumb + Fitness
  19:  Day11: Bootcamp, Windows and enjoy Gaming ^^'
  18:  Day10: brown rice
  17:  Day9: Orientation
  16:  Day8: Money Pending + Broccoli and Pork with Oyster Sauce
  15:  Day7: T.B. Test's result & Shopping mall
  14:  Day6: Take order
  13:  Day5: Test of English + first time in transportation
  12:  Day4: Yahoo's maps + first cooking
  11:  Day3: Bangkok City
  10:  Day2: Jet lag
  09:  Day1: First sight
  09:  แค่ฟ้าที่กั้นไว้ / to the land behind the horizon
  09:  สปริงตัว / Take off
  08:  ย่อตัว / packing

....................................

... แสดงความคิดเห็นได้ทุกเรื่องครับ ...
... เรื่องเก่าๆก็ comment ได้ ...
... ไม่ต้องกลัวว่าผมจะไม่ได้อ่าน ...
... ทำระบบเตือนเอาไว้แล้ว ...
... เมนท์มาเถิดครับ ...
... เดี๋ยวผมจะไสหัวเข้าไปอ่านเอง ...
... :) ...

pixel

 


Design & Develop by pixel
© copy right 2008, All rights reserved.

[2378]