... ร่องรอยความรู้สึก จากบันทึกของหัวใจ ...

... ไดอารี่เล่มนี้ ไม่ค่อยมีเรื่องราว กิจวัตรประจำวัน บันทึกอยู่สักเท่าไร...
... เป็นไดอารี่ของความรู้สึก ...
... ที่บันทึก อารมณ์ ความรู้สึก ความนึกคิด ของคนธรรมดาๆคนนึงไว้ ...
... บางทีก็อาจตรงใจใครหลายคน บางทีก็ขัดแย้งความรู้สึกหลายๆคน ...
...
... เพราะต่างใจก็ต่างจิต ...
... ความรู้สึก นึกคิด ที่เกิดขึ้น จึงเป็นสิ่งที่น่าบันทึก ...
... เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกในใจอาจเปลี่ยนแปลงไป ...
... แต่ถ้าเราหวนกลับไปหาความรู้สึกตอนนั้นได้ ...
... จะทำให้เรารู้ว่า เหตุการณ์รอบๆความรู้สึกนั้น ...
... จะยังคงชัดเจนในอยู่ความทรงจำ โดยไม่ต้องพึ่งบันทึกใดๆ ...
Diary of pixel ::: ร่องรอยความรู้สึก ในบันทึกของหัวใจ

 


[ home ::: diary ::: about me ]

กระบี่กษัตริย์ในมือจัณฑาล / exploit
19 Sep 2008 - 23:50:04

 

... สหรัฐอเมริกา เป็นประเทศที่ประชาชนคนเดินดินมีสิทธิมนุษยชนสูงมาก ...
... เอาง่ายๆ ประเทศไทยคนต้องระวังรถ ลองเดินไม่ดูตาม้าตาเรือนอกจากจะโดนรถชนฟรีแล้ว ...
... อาจโดนพวกตัวเป็นคนปากเป็นหมา เปิดกระจกมาด่าอีกว่า เดินไม่แหกตาดูรถ อยากตายเรอะ ...
... แต่ที่นี่รถต้องระวังคน ลองได้ย่างกรายเอาเหล็กติดล้อเข้ามาใกล้ปลายขนคนเดินถนนดูสิ ...
... เฉี่ยวถลอกนิดเดียว พี่เค้าแจ้งตำรวจจับโดนปรับหัวบานเอาได้ง่ายๆ ...
... หรือถ้าคนแก่เป็นลม เราเข้าไปช่วยพยุงไม่ให้ล้ม แล้วดันออกแรงเยอะ ทำไหล่แกหลุด กระดูกแกหัก ...
... แกฟ้องกลับได้อีก ศาลไม่สนเจตนาหรอก คนที่นี่เค้าถึงไม่ยุ่งย่ามกันมากนัก ต่างคนต่างอยู่ซะเป็นส่วนใหญ่ ...
...
... รวมถึงสิทธิในฐานะผู้บริโภค กฎหมายที่นี่เค้าคุ้มครองดีมาก ...
... หากซื้ออะไรไปใช้แล้วไม่พอใจ สามารถคืนได้ทันที (ภายในกี่วันก็ว่าไป) ...
... ไม่ว่าจะเป็นลำโพงตัวละหลายร้อยเหรียญ หรือ กางเกงตัวละไม่กี่สิบเหรียญ ใส่แล้วยังไม่ซักก็เอามาคืนได้ ...
... การคืนสินค้าให้เหตุผลเสี่ยวๆว่า ไม่ถูกใจ แค่นั้นก็จบ ไม่ต้องให้เหตุผลยังได้เลย ...
... ประเทศนี้ถึงไม่มีพ่อค้าหัวใส เอาเหล็กยัดหัวกุ้งชั่งกิโลขาย เอาสิ่งแปลกปลอมปนเปื้อนใส่ในอาหารเพื่อลดต้นทุน ...
... เพราะถ้าโดน sue ขึ้นมาที (ฟ้องเรียกร้องค่าเสียหาย) อัตราค่าปรับที่นี่เค้าเล่นกันแบบถึงพริกถึงขิง ไม่คุ้มกัน ...
...
... การที่กฎหมายเอื้อประโยชน์ให้ผู้บริโภคได้ขนาดนี้ ...
... เพราะ "คนส่วนใหญ่" เป็นคนดี ไม่มีเจตนาขี้โกง ควรค่าแล้วกับการที่กฎหมายจะคุ้มครองให้ขนาดนั้น ...
... ถ้าลองเป็นประเทศไทยเหรอ ลองเอาของไปคืนแล้วได้เงินครบทุกบาททุกสตางค์ ผู้ผลิตสินค้าคงล่มจมกันเป็นแถวๆ ...
... เพราะพี่ไทยเราคงยืมไปใช้พอให้หนำใจแล้วถีบหัวส่งคืนแบบช่างแม่มมัน กรูสาแก่ใจละ เอาตังคืนดีกว่า ...
... หรือถ้าให้อำนาจบาตรใหญ่มากเกินไป ให้คนเดินเท้าถูกเสมอ แม่มคงกร่างกันเต็มถนน ...
... ทางม้าลายกลายเป็นงานศิลปะที่ไร้ค่าบนท้องถนน เพราะกรูไม่ต้องกลัวรถอีกแล้ว อะไรทำนองนั้น ...
...
... ไม่ได้พูดลอยๆนะครับ คนไทยที่นี่เป็นแบบนี้หลายคน ...
... ไม่ว่าจะซื้ออะไร ตั้งแต่ของเล็กๆอย่างกระเป๋า, เสื้อผ้า ไปจนถึงของหนักๆ อย่างลำโพง, computer หรือกระทั่งรถ ...
... ไม่ต้องใส่ใจ ไม่ต้องหาข้อมูล ไม่ต้องตรวจสอบอะไรมาก สอยเอามาใช้ก่อนได้ไม่ซีเรียส ...
... ถ้าไม่ดีค่อยมาคิด หาเวลาเอาไปเปลี่ยน หาวิธีเอาไปคืน ประเทศนี้ทำได้ สบายใจไทยแลนด์ ...
...
... บางคนมีแบบนี้ด้วย จะเดินทางไปสอบต่างเมือง หายืม GPS จากใครไม่ได้ ก็ซื้อแม่งซะเลย ...
... ของใครก็ไม่รู้ แต่ใช้ได้ อย่างสบายใจ เดี๋ยวสอบเสร็จแล้วค่อยเอาคืนไป เอาตังกรูกลับมา เสร็จกิจแล้ว ไม่ต้องใช้แล้ว ...
... เหมือนบริการให้เช่าฟรี ไม่เสียค่าธรรมเนียม ...
...
... บางคนก็ยิ่งกว่านั้น ของใหญ่ๆอย่างรถยนต์ ยังซื้อได้โดยที่ไม่ต้องคิด ไม่ต้องวางแผน ...
... เอาหรูเข้าว่า กรูถอยมือหนึ่งมันเลย แค่เดือนละ $300 กรูมีตังผ่อนซะอย่าง ใครจะทำไม ...
... แต่พอใช้ไปๆ เพิ่งมาคิดได้ว่า คงไม่ได้อยู่ยาวหลายปีขนาดผ่อนรถจนหมดครบสัญญา ...
... งั้นตอนที่จะกลับไทย ยังไงรถก็ไม่ใช่ของเรา เอาไปขายต่อไม่ได้ ...
... กลายเป็นว่า การที่ผ่อนไปทุกเดือนนี้เท่ากับเป็นการจ่ายค่าเช่าไปฟรีๆนั่นเอง ...
... คิดได้ดังนี้แล้ว ก็เลยหนีแม่งดื้อๆเลย เลิกจ่ายเงิน เลิกผ่อนต่อซะเฉยๆ ไปหาซื้อรถมือสองคันใหม่ ...
... ไม่ต้องกลัวอะไร เพราะรู้มาว่า อย่างดีพี่เค้าก็มาลากรถที่ขาดส่งกลับไปเฉยๆ ไม่มีการตามเก็บเงินที่เหลือ ...
... ประมาณว่า มรึงเลิกผ่อน กรูก็เอารถกลับ แล้วหายกัน ...
... แม้ในทางกฎหมายมันไม่น่าจะจบแค่นั้น แต่เพียงแค่ไป "ฟังเค้ามา" ว่ามันเป็นแบบนั้น ก็มักง่ายซะแล้ว ...
... ตอนตัดสินใจก้าวแรกไม่คิดให้ดี แล้วยังไม่รับผิดชอบการกระทำของตัวเองอีกต่างหาก ...
...
... นี่อาจจะเป็นสาเหตุหนึ่ง ที่อเมริกาเข้มงวดกวดขัน การที่ชาวต่างชาติจะเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรตนเป็นอย่างมาก ...
... เพราะไอ่คนที่เคยมาก่อนมันสร้างวีรกรรมเอาไว้เยอะ วีซ่าขาดแล้วไม่ยอมกลับ แอบทำงานอยู่เป็นโรบินฮู๊ดบ้าง ...
... เอานิสัยเมาแล้วขับ แถมอวดเก่งว่าอ้วกไม่นับหลับสิแพ้ มาใช้ที่นี่บ้าง ...
... รวมถึงไอ่พฤติกรรมขาดจิตสำนึกทั้งหลาย ใช้สิทธิที่เค้ามีไว้ "คุ้มครอง" มาแสวงหาผลประโยชน์ในรูปแบบอื่น ...
... ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นการเอาเปรียบผู้ประกอบการด้วยซ้ำ ตั้งใจซื้อเพื่อจะเอาไปคืน ไม่ได้คิดจะซื้อของๆเค้าอย่างแท้จริง ...
...
... ลำพังคนในประเทศเองจะให้มีจิตสำนึกกันทั้งหมด ก็เป็นไปได้ยากอยู่แล้ว ...
... นี่ยังมีพวกต่างด้าว เข้ามาแล้วไม่สำเหนียกว่าไม่ใช่บ้านตัวเอง เข้ามาก่อปัญหาในบ้านคนอื่นอีก ...
... ผ่านต.ม.เข้ามา เค้าแจกดาบไว้ให้เป็นสิทธิเทียบเท่าพลเมือง ไว้ป้องกันตัวเอง ...
... กลับเอาดาบที่เค้าแจก ไปเสียบพุงคนทำมาหากินสุจริตในประเทศเค้า ...
...
... สิทธิหรืออำนาจใดๆก็แล้วแต่ มันขึ้นอยู่กับผู้นำไปใช้ ถ้าอยู่ในมือของคนดีมันก็ไม่มีปัญหา ...
... แต่ถ้าไปอยู่ในมือของคนไร้จิตสำนึก ขาดคุณธรรมเมื่อไร คนที่เหลือก็จะตกอยู่ในอันตรายทันที ...
... คงเพราะเหตุนี้กระมัง ประเทศที่ยังไม่พัฒนาถึงต้องเป็นคอมมิวนิสต์ เป็นเผด็จการไป ...
... เพราะ "คนส่วนใหญ่" ยังไม่มีวุฒิภาวะเหมาะจะ "ถืออำนาจ" ...

...

... เห็นอะไรพวกนี้แล้ว สัญญากับตัวเองอย่างหนึ่งว่า ...
... ถ้าชาตินี้เลี้ยงลูกให้เป็นคนดี ให้มีจิตสำนึกที่ดีงามไม่ได้ ...
... อย่างน้อยๆจะไม่ส่งไปประเทศอื่น ไปอวดความล้มเหลวของการพัฒนา attitude คน ให้นานาอารยประเทศดู ...
... ให้ประเทศต้องอับอายขายขี้หน้า ว่า "คนไทย" แม่งไม่ได้เรื่อง ...
... หรือให้คนไทยด้วยกัน ที่เป็นรูมเมทกัน ต้องมาด่ากันเองว่า แค่แดกข้าวแล้วล้างจานของตัวเองยังทำไม่ได้ ...
... ไม่รู้จะทิ้งไว้หลายๆวันให้ต้นข้าวมักงอกขึ้นมาใหม่จากจานเน่าๆใน sink หรืออย่างไร ...

!?

 

<< เมื่อระบบมันห่วย / Useless System ยิ้มสีเลือด / Red Smile >>

 

(17) Comment

ความคิดเห็นที่ 1

...หรือให้คนไทยด้วยกัน ที่เป็นรูมเมทกัน ต้องมาด่ากันเองว่า แค่แดกข้าวแล้วล้างจานของตัวเองยังทำไม่ได้ ...
... ไม่รู้จะทิ้งไว้หลายๆวันให้ต้นข้าวมักงอกขึ้นมาใหม่จากจานเน่าๆใน sink หรืออย่างไร 5555555

KungKing [01 Oct 2008 - 8:01:03 ]


ความคิดเห็นที่ 2



... ปิดเรื่องได้เยี่ยมไปเลย

G_ball_G [01 Oct 2008 - 15:04:04 ]


ความคิดเห็นที่ 3

คุณพี่ ไม่เจอกันนาน คิดถึ๊งคิดถึง

จะว่าไป คนไทยส่วนมากก็นิสัยแบบนั้นจริงๆ นั่นแหล่ะ
เอาให้ตัวเองได้ประโยชน์ไว้ก่อน
คนทำมาหากินก็ช่างมันเถอะ
ของก๊อบเลยเกลื่อนเมือง
เพลงก๊อปเลยเปิดกันสนั่นคลื่นวิทยุ
เอ็มที่ก๊อบความคิดคนอื่นมาเลยเปิดกันไม่อาย

แต่ก็นะ เราจะทำอะไรได้ นอกจากทำใจแล้วก็ทำตัวเราให้ดี
อย่าทำตัวเลวร้ายไปตามกระแส
อย่างน้อยเวลาเค้าด่า จะได้ไม่ต้องรับ แล้วก็สะบัดบ๊อบใส่
ว่าฉันไม่ทำย่ะ อุอุอุอุ

ส่วนเรื่องเมทไม่ล้างจาน
เม้งเลยคุณพี่
นิสัย....กินแล้วไม่ล้างจาน

alonniy (http://alonniy.exteen.com) [01 Oct 2008 - 22:15:46 ]


ความคิดเห็นที่ 4

^
... ไม่ใช่ไม่ล้าง มันล้าง ...
... แต่หลังจากกิน 2-3 วัน ...



... ที่สำคัญ เป็นคนไม่ชอบพูดอะไรซ้ำซาก โดยมากจะไม่มีครั้งที่สอง ...
... เพราะรู้สึกว่า พูดภาษาคน ภาษาไทย ถ้าคนฟังสามารถเข้าใจมันได้ ...
... สามารถใช้สมองประมวลผลสิ่งที่พูดไปได้ ก็ไม่จำเป็นต้องมีครั้งที่สอง ...
... เวลามันมีค่าเกินกว่าจะไปเสวนากับคนที่ไม่ได้เจาะช่องจากหูต่อไปที่สมอง ...



pixel (http://www.pixellive.com) [02 Oct 2008 - 1:28:39 ]


ความคิดเห็นที่ 5

เวลามันมีค่าเกินกว่าจะไปเสวนากับคนที่ไม่ได้เจาะช่องจากหูต่อไปที่สมอง ...

KungKing [02 Oct 2008 - 11:03:57 ]


ความคิดเห็นที่ 6

เห็นภาพเลย มันเป็นเรื่องน่าเศร้านะ ที่คนไทยส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้
หาช่องทางเอื้อประโยชน์ให้ตัวเอง
นิสยนี้เป็นตั้งแต่นายก มาจนถึงคนเดินดินธรรมดานี่แหล่ะ ...


เรื่องล้างจาน...
ป่านนี้มันยังไม่พัฒนานิสัยมันให้ดีขึ้นอีกเหรอ จำได้เหมือนเขียนเรื่องเกี่ยวกับล้างจานไปรอบนึงแระ ... คนเราอ่ะนะ เอาความเคยชินแย่ๆ ของตัวเองมาอยู่ร่วมกับคนอื่น
น่าจะปรับปรุงตัวซะหน่อย เรื่องเล็กๆ แค่นี้ทำไม่ได้ ... แล้วจะทำอะไรได้ ...

คนอื่นอาจจะเฉยๆ นะ กินข้าวไม่ล้างจาน แต่สำหรับพี่ ... มันน่ารำคาญ ...

พี่จูน [03 Oct 2008 - 10:05:52 ]


ความคิดเห็นที่ 7

... เวลามันมีค่าเกินกว่าจะไปเสวนากับคนที่ไม่ได้เจาะช่องจากหูต่อไปที่สมอง ...


^
... ชอบ ชอบ
... เฉียบคมจริงๆ
... บอลว่าถ้าเมทพี่มาอ่านถ้าไม่เอาส้อมมาจิ้มพุงพี่ ก็ต้องเอาสายชักโครกผูกคอตายแน่ๆ


G_ball_G [03 Oct 2008 - 12:00:14 ]


ความคิดเห็นที่ 8

^
... ถ้า choice มีแค่นี้ ...
... อเมริกาไม่มีสายชักโครกอ่ะ แต่ในครัวมีมีด ...



... พี่จูน ทุกวันนี้เฃยไม่ทำไรแล้วอ่ะ ถือว่าเคยพูดไปแล้ว ...
... นั่งสมน้ำหน้ามันอย่างเดียว เวลามันเจอแมลงสาบ ...
... เพราะผมอยู่ร่วมกับแมลงสาบได้ แต่มันอยู่ไม่ได้ ฮ่าๆ ...
... กำลังคิดอยู่ว่าจะไปจับแมลงสาบจากในครัวที่ร้าน มาปล่อยในบ้านเพิ่มแม่มเลย ...
... วะ ฮะ ฮ่า สะใจกรู ...



pixel (http://www.pixellive.com) [03 Oct 2008 - 13:04:35 ]


ความคิดเห็นที่ 9

เอาดิ ไปจับแมลงสาบจากที่ร้านมาปล่อยอะ
อยากรู้ว่าเค้าจะทำยังไง
แล้วมาเล่าให้ฟังมั่งนะ
55

apple [03 Oct 2008 - 17:21:02 ]


ความคิดเห็นที่ 10

ไอ้พวกมีหัว ไว้คั่นหู

KungKing [03 Oct 2008 - 22:20:32 ]


ความคิดเห็นที่ 11

... มันก็เหยียบตายหมดดิ ไอ่แอปเปิ้ว บ้าเปล่า ...



pixel (http://www.pixellive.com) [04 Oct 2008 - 1:18:57 ]


ความคิดเห็นที่ 12

เอ่อ... คือ ...
พะ พะ พี่ เพิ่งรู้ว่าเติร์ด อยู่ร่วมกับแมลงสาปได้อ่ะ
น่ากั๊ววววววววว


เวลาเจอแมลงสาปในบ้านจะทนไม่ได้อ่ะ หลอนน สยองงงัยไม่รู้
พี่มักจะบงการให้คนอื่น ฆาตกรรมมันซะ (โหดม๊ะ ไม่ทำเอง บงการฆ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า )
ไม่กล้าทำเอง กลัวมันบินนนนน

พี่จูน [04 Oct 2008 - 14:44:15 ]


ความคิดเห็นที่ 13

ขออีเมล์หน่อยสิครับ ส่งมาที่ tongc@hotmail.com ก็ได้ thanks.

ต้อง [05 Oct 2008 - 12:38:34 ]


ความคิดเห็นที่ 14

เพิ่งรู้ว่าเติร์ดคบแมลงสาบ

ikok [10 Dec 2008 - 13:35:47 ]


ความคิดเห็นที่ 15

... ไม่ได้คบวุ้ย ...
... แค่อยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ ไม่เบียดเบียนกัน ...
... แต่ไม่ได้สนิทขนาดร่วมโต๊ะอาหาร หรือนอนห้องเดียวกันได้ ...
... วุ้ย! เดี๋ยวปั๊ดส่งปีเตอร์ไปรังควานซะนี่ ...



pixel (http://www.pixellive.com) [11 Dec 2008 - 13:58:26 ]


ความคิดเห็นที่ 16

อย่าลืมต่อภาคสองของเรื่องนี้นะพี่ จะตามไปเม๊นคนแรกเลย

KungKing [05 May 2009 - 10:48:31 ]


ความคิดเห็นที่ 17



123 (123) [09 Jun 2014 - 21:50:14 ]

 


คุณค่าของการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ทางความคิดนั้น มิอาจประเมินได้
รบกวนกรอกเลขที่เห็นหน่อยนะครับ กัน Spam
6165
นามมือ
อีเมลไว้เสวนา
เนื้อที่โฆษณา


 


Comment Alert (3 วันที่ผ่านมา)

 
Jan 2011
  01:  ย้าย / move
 
Jan 2010
  13:  กะเหรี่ยงหางาน / An Alien Job Seeker
  07:  ยิ่งเล็กยิ่งใหญ่
  01:  เป้าหมายปี 2010
 
Nov 2009
  18:  โชคดีเติมฟรี / Lucky Free Gas
  13:  น้ำน้อยชนะไฟ
 
Oct 2009
  30:  ของส่วนตัว / Privacy
 
Jun 2009
  03:  The Terminal
 
Apr 2009
  28:  วิมาร ภาค ๒
  21:  เมื่อกีตาร์กลายมาเป็นอุปกรณ์หากิน
  19:  ส่งตัวเองเรียนเมืองนอก ประเสริฐจริงเหรอ?
  17:  บกพร่องโดยสุจริต
  12:  สงครามสงกรานต์ / Songkarn War
  08:  วิมาร
  05:  ผู้สอนที่ป้อนไม่เป็น
  03:  ร้านอาหารกับการตลาด
  02:  ฮีโร่กะเหรี่ยง / Alien Saver
 
Mar 2009
  28:  นานาจิตตังค์
  15:  มุขไม่เนียนจะโดนเจี๋ยนเอาง่าย ๆ
  07:  น้องสาวห่างห่าง / a next door sister
  06:  ความงามในหน่อไม้
  04:  ดอกไม้ที่ไร้เกสร / Pollenless Blossom
 
Feb 2009
  13:  ไกลเกินจะคว้าหรือแค่ละสายตาจากมัน?
  09:  เพลงไรดี? / which song?
  01:  กรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองอกแตก
 
Jan 2009
  23:  ยินดีกับผมหน่อย
 
Oct 2008
  31:  zombie อาละวาด
  29:  มวยหูฟัง / headphone competition
  21:  ความคาดหวัง คือเหตุแห่งความท้อใจ
  20:  บัญชีความดี ไม่มี 'ขาดทุน'
  16:  Phi Theta Kappa
  13:  คลิปอ้น / Aon's clips
  09:  ตัวแทนแอนด์ผู้พิทักษ์
  07:  ยิ้มสีเลือด / Red Smile
 
Sep 2008
  19:  กระบี่กษัตริย์ในมือจัณฑาล / exploit
  06:  เมื่อระบบมันห่วย / Useless System
  05:  กู้บ้าน / Apartment Recovery
  04:  นานาวาทะทางการเมือง
  03:  สยามเมืองยิ้ม / Land of Smile
 
May 2008
  31:  สิ่งที่เกิดไปแล้ว / it happened
 
Apr 2008
  30:  ลูกค้างี่เง่า / stupid customer
  20:  อาหารไทย ความภูมิใจระดับโลก
  13:  ทำงานร้านอาหาร ทำงานกับชีวิตคน
  05:  Defragmentation
 
Mar 2008
  24:  MSN virus
  19:  แมคบุ๊คอมตะ / undying Macbook
  13:  Bose (อ่านว่าโบส)
  12:  อีเมลมักง่าย / Negligent Email
  07:  การนั่งสมาธิทำให้ฉลาดขึ้น
  04:  ยึดอำนาจ / revolution
  03:  ละอองน้ำแข็งในแสงไฟ / the beautifully-flying snow
 
Feb 2008
  28:  เครื่องซักผ้าเปี่ยมประสบการณ์ / The experienced washer
  25:  hi5 society
  22:  Tip = โลกทั้งใบของใครอีกคน
  21:  อเมริกามหาอำนาจ / America Power
  16:  คุก / Jail
  11:  ตั๋วดัดนิสัย / Habit Controlling Ticket
 
Jan 2008
  30:  Salata
  25:  เมาส์ทรงพลังที่สะดือเน่า / a rotten-naveled mighty mouse
  23:  รูมเมทผู้น่ารัก / how nice my roommate is
  19:  ความรันทดบนท้องถนน / delivery toughness
  09:  คนขับรถ / Delivery
  06:  จดหมายจากหลานชาย / Last Letter
  05:  เสียงสุดท้าย / Last Words
  03:  วันที่ยายไม่กลับบ้าน
 
Sep 2007
  13:  จรรยาบรรณบริกร / Wait Ethic
  10:  ปลอดภัยไว้ก่อน / Safety First
  08:  Day31: Civic's closed deal + Pool Bar
  07:  Day30: a gal-faced man
  06:  Day29: All in one backpack + just smile :)
  05:  Day28: The Red Civic
  04:  Day27: talk to customer + grand mom
  03:  Day26: Windows & Viruses + Civic + busy
  02:  Day25: full-day work + first income :)
  01:  Day24: First photography job + Basketball + wii
 
Aug 2007
  31:  Day23: First Hang Out
  30:  Day22: looking for used car + this world has no secret
  29:  Day21: Start work
  28:  Day20: English in the class
  27:  Day19: Open Semester + Got a job
  26:  Day18: Used books
  25:  Day17: Apply jobs + Basketball @ UD
  24:  Day16: วันนี้ไม่ได้ทำอะไร ไม่ต้องเข้ามานะ
  23:  Day15: two guitar players
  22:  Day14: Fire in the ass hole -_-'
  20:  Day12: Reschedule + Tom Thumb + Fitness
  19:  Day11: Bootcamp, Windows and enjoy Gaming ^^'
  18:  Day10: brown rice
  17:  Day9: Orientation
  16:  Day8: Money Pending + Broccoli and Pork with Oyster Sauce
  15:  Day7: T.B. Test's result & Shopping mall
  14:  Day6: Take order
  13:  Day5: Test of English + first time in transportation
  12:  Day4: Yahoo's maps + first cooking
  11:  Day3: Bangkok City
  10:  Day2: Jet lag
  09:  Day1: First sight
  09:  แค่ฟ้าที่กั้นไว้ / to the land behind the horizon
  09:  สปริงตัว / Take off
  08:  ย่อตัว / packing

....................................

... แสดงความคิดเห็นได้ทุกเรื่องครับ ...
... เรื่องเก่าๆก็ comment ได้ ...
... ไม่ต้องกลัวว่าผมจะไม่ได้อ่าน ...
... ทำระบบเตือนเอาไว้แล้ว ...
... เมนท์มาเถิดครับ ...
... เดี๋ยวผมจะไสหัวเข้าไปอ่านเอง ...
... :) ...

pixel

 


Design & Develop by pixel
© copy right 2008, All rights reserved.

[2384]