... ร่องรอยความรู้สึก จากบันทึกของหัวใจ ...

... ไดอารี่เล่มนี้ ไม่ค่อยมีเรื่องราว กิจวัตรประจำวัน บันทึกอยู่สักเท่าไร...
... เป็นไดอารี่ของความรู้สึก ...
... ที่บันทึก อารมณ์ ความรู้สึก ความนึกคิด ของคนธรรมดาๆคนนึงไว้ ...
... บางทีก็อาจตรงใจใครหลายคน บางทีก็ขัดแย้งความรู้สึกหลายๆคน ...
...
... เพราะต่างใจก็ต่างจิต ...
... ความรู้สึก นึกคิด ที่เกิดขึ้น จึงเป็นสิ่งที่น่าบันทึก ...
... เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกในใจอาจเปลี่ยนแปลงไป ...
... แต่ถ้าเราหวนกลับไปหาความรู้สึกตอนนั้นได้ ...
... จะทำให้เรารู้ว่า เหตุการณ์รอบๆความรู้สึกนั้น ...
... จะยังคงชัดเจนในอยู่ความทรงจำ โดยไม่ต้องพึ่งบันทึกใดๆ ...
Diary of pixel ::: ร่องรอยความรู้สึก ในบันทึกของหัวใจ

 


[ home ::: diary ::: about me ]

ลูกค้างี่เง่า / stupid customer
30 Apr 2008 - 23:50:37

 

... มีอยู่วันนึง วันไหนไม่รู้จำไม่ได้ละ ...
... มีคุณลูกค้างี่เง่าเข้ามาในร้าน แล้วคุณผู้ร่วมงานผมก็เป็นคนเข้าไปรับรอง จัดโต๊ะให้นั่งโต๊ะ รับออเดอร์เครื่องดื่ม ...
... แต่แบบว่าพี่แกจุกจิกมากๆ ถามเมนูละเอียดมากๆ บอกว่ากินนู่นกินนี่ไม่ได้ จะสั่งก็ไม่สั่ง ถามอยู่นั่นแหละว่าใส่อะไรบ้าง ...
... จะเอาอะไรก็ไม่บอกมาทีเดียว เอาน้ำไปเสิร์ฟแล้วมาบอกว่าขอน้ำแข็งเปล่าๆอีกแก้วด้วย อะไรเทือกนั้น ...
... อันนี้ทำให้ wait ต้องเดินหลายรอบ บางทีลูกค้าก็คงลืมคิดไปว่า wait ก็สามารถเมื่อยได้ ...
... และที่สำคัญไง คือบนหน้าคุณลูกค้าเค้า ไม่มีรอยยิ้มแม้แต่มุมปาก เป็นตูดตลอดเวลา ถ้ามันอ้าปากคงเห็นขี้ ...
...
... ทีนี้ร้านมัน busy อยู่ไง จนคุณเพื่อนร่วมงานผมคนนั้นมันทนไม่ไหวแล้ว ...
... ก็เลยมาบอกผมว่าช่วยไป take care ไอ่บ้านี่แทนที ก่อนที่แกจะตบะแตกไปมากกว่านี้ ...
... ซึ่งผมก็ไม่ชอบเลย ทำไมต้องไปเอาความงี่เง่าของลูกค้ามาเป็นอารมณ์ด้วย แบบนี้ถ้ามีลูกค้าที่คุณไม่ชอบใจเข้ามาพร้อมกันหมด ...
... ผมไม่ต้องทำงานคนเดียวส่วนคุณเข้าครัวไปนั่งจิบไวน์หรือไง ...
... มันควรจะต้องมีจรรยาบรรณบริกรกันนิดนึงปะ แม้จะเป็นแค่นักเรียนที่มาทำงานพิเศษ ไม่ใช่ wait มืออาชีพก็เหอะ ...

...

... ผมเข้าไปคุยได้เล็กน้อย ก็เห็นว่า เฮียแกเป็นคนเรื่องมากจริง ถามถึงกระทั่งไอ่สิ่งที่อยู่ในซอส ...
... แล้วหนำซ้ำยังเป็นแขกด้วย ซึ่งเป็นชนชาติที่เป็นโลโกของประชากรที่ทิปแย่ที่สุด จัดอยู่ในหมวด 'ยี้' ของ wait ทั้งหลายเลยทีเดียว ...
... (ปกติ tip หรือค่า service ควรจะอยู่ที่ 15% ของค่าอาหาร และถ้าทิปดีหน่อยก็ 20% ถ้ามากกว่านี้ถือว่าแจ่มแมวมาก ...
... แต่บางพี่แขกแกทิปไม่ถึง 5% ก็มี เรียกว่ากิน $80 แต่ทิป $2 อะไรทำนองนี้ ชนชาตินี้ก็เลยขึ้นบัญชีหนังหมาของบรรดา wait) ...
...
... แต่ผมก็ไม่ได้สนใจที่เค้าเป็นแขก ไม่ได้คิดเรื่องทิปอะไรขนาดนั้น เพราะมีความคิด มีทัศนคติว่า ...
... ตอนนี้เราเป็น waiter เป็นบริกร มีหน้าที่บริการ ...
... มาตรฐานการบริการ มันไม่ควรขึ้นอยู่กับยี่ห้อลูกค้า ว่าหน้าแบบนี้น่าจะให้ทิปดี ควรบริการดีๆ ...
... แต่ถ้าหน้ามรึงเป็นแขก เป็นพี่มืดมา กรูขอประเมินก่อนเลยว่ามรึงคงทิปห่วย ดังนั้นกรูจะไม่เปลืองแรงกับมรึงมากนัก ...
... ไม่ใช่แบบนั้นครับ ของผมมาตรฐานเดียวกันหมดทุกหนังหน้า ...
... เรียกว่า ถ้าไม่ได้ good service จากผม คุณคุณทั้งหลายก็ไม่ต้องไปหาที่อื่นแล้วครับ ...
...
... ผมเดินเกมไปตามเนื้อผ้าของ 'good waiter' ...
... โดยที่ไม่สนใจว่ามันจะหน้าตูดใส่มาขนาดไหน ยังคงยิ้มให้อย่างบริสุทธิ์ใจกลับไปทุกครั้ง ...
... เพราะเราไม่รู้ว่ามันไปเจออะไรมารึเปล่า หรือมันจะไม่ยิ้มก็เป็นสิทธิของมัน เราไปเปลี่ยนแปลงอะไรเค้าไม่ได้ ...
... แต่สิ่งที่เรารู้แน่ๆ และควบคุมมันได้ก็คือ ถ้าเรายิ้มไป คนที่พบเห็นต้องรู้สึกดีกว่า เราบึ้งตึง ฟึดฟัด แน่นอน ...
... เฮียแกอยากได้อะไร ผมก็จัดให้เท่าที่จะเดินได้ แต่ถ้าจังหวะที่เรื่องมากเกินไปจริงๆ ผมก็จะบอกไปตรงๆตามเนื้อผ้าว่า ...
... ผมติดบริการอีก 3-4 โต๊ะอยู่ด้วย ขอไอไปเสิร์ฟข้าวโต๊ะนั้นก่อน ของยูรอแป๊ปนึงนะ เพราะยูเพิ่งสั่งไอทีหลัง ...
... ก็ทำในสิ่งที่บริกรที่ดีควรจะทำ ทำได้เท่าไหนก็เท่านั้น ต้องบริหารจังหวะของงานให้เหมาะสมด้วย ...
... โดยที่ไม่สนใจว่า คุณลูกค้าจะพูดห้วนแค่ไหน หน้าจะเป็นตรูดแค่ไหน คือเรื่องของมรึงเลยครับ ...
... แต่กรูจะยิ้มให้ ไม่เก็บมาคิด โกรธไม่เป็น จะอย่างไรกรูก็จะเสิร์ฟยูด้วยโคตรพ่อกู๊ดเซอร์วิซเสมอครับ ...
...
... มันเหมือนหุ่นยนต์ที่ถูกโปรแกรมไว้ให้ทำไปตามหน้าที่เหมือนกันนะ ...
... อย่างโปรแกรมคอม มันก็ไม่รู้ว่าผู้ที่กำลังใช้งานอยู่นั้นรีบแค่ไหน ...
... ก็ตราบใดที่คุณยังกรอกข้อมูลไม่เสร็จ ยังไม่กดปุ่ม ผมก็ยังก็ไม่ทำให้ ...
... หรือคุณผู้ใช้งานไปโกรธใครมา จะมากดปุ่มด้วยสีหน้าส้นตีนขนาดไหน click mouse รุนแรงแค่ไหน ...
... ผมก็จะทำงานอย่างเต็มหน่วยความจำและความเร็ว CPU ให้คุณเหมือนเดิม ...
... ประมาณนั้น ...

...

... สุดท้ายร้านเริ่ม slow ลงแล้ว ไม่ยุ่งวุ่นวายมากแล้ว ...
... พี่แกก็เริ่มอิ่มแล้ว ผมก็เลยเข้าไปถามว่ารับของหวานอีกมั้ย เอา to go box มาใส่กับข้าวที่เหลือกลับบ้านมั้ย ...
... เติม coke เติม iced tea มั้ย ด้วยสีหน้าที่ปกติ ไม่ได้มีความโกรธเกลียด หรือระแวงว่าเค้าจะให้ทิปน้อย แต่อย่างใด ...
...
... มันทำให้เค้าประทับใจมากๆ เค้าบอกว่าทั้งๆที่ร้าน busy แต่ยูก็ไม่เคยแสดงท่าทีเบื่อหน่ายเวลาที่ไอเรียก ...
... แล้วที่สำคัญ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ยูก็ always smile ...
... จากนั้นเค้าก็เริ่มเล่า ว่าเค้าเพิ่งผ่านเรื่องที่เลวร้ายสุดๆมา เพื่อนรักของเค้าเพิ่งตายไปด้วยอุบัติเหตุ ...
... มันเลยอาจทำให้เค้าดูอารมณ์แย่ๆไปบ้าง เพราะตอนนี้เค้าไม่สามารถจะ enjoy กับอะไรในโลกนี้ได้เลย ...
... แล้วก็ขอโทษด้วยที่เรื่องมาก เพราะเค้าแพ้หลายอย่าง ทั้งถั่ว ทั้งข้าวสาลี ก็เลยต้องถามเยอะหน่อย ...
... เพราะเค้ากลัว เนื่องจากเค้าเคยเข้าโรงบาลมาก่อน เพราะในซอสที่ผัด มีส่วนประกอบของข้าวสาลี (wheat) อยู่ด้วย ...
... ซึ่งเค้าก็ถาม wait ในร้านก่อนแล้ว แต่ wait ดันไปเข้าใจว่า weed-สาหร่าย ก็เลยตอบมาว่า ไม่มี weed ยูกินได้ ...

...

... ทุกอย่างล้วนมีเหตุมีผลในตัวมันทั้งนั้น ตอนนั้นดีใจมากที่ไม่ได้ลงไปแหวกว่ายอยู่ในกระแสน้ำเชี่ยวๆที่พัดมา ...
... ยืนมองดูอยู่บนฝั่ง แล้วใช้สติดำเนินชีวิตต่อไป ในรูปแบบที่มันควรจะเป็น ...
... ถ้าไปเอาพฤติกรรมเค้ามาเป็นอารมณ์ ไปด่าเค้าเรื่องที่หน้าเป็นตูด ตอนที่มารู้ทีหลังว่าเพื่อนเค้าเพิ่งตาย ...
... ก็คงสลดไม่น้อย ที่ไปคิดอกุศล เอาอารมณ์ส่วนตัวตัดสินเรื่องราวเอาเอง แล้วก็ไปด่าเค้าทั้งๆที่ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย ...
... สุดท้ายเรื่องก็จบลงที่ เค้าชมซะ เรียกว่าถ้าขอแต่งงานได้คงขอไปแล้ว ...
... และก็ทิปมาเกือบ 30% ของค่าอาหาร เป็นแขกที่ให้ทิปเยอะที่สุดในประวัติศาสตร์การเป็น wait ของผมเลยทีเดียว ...

...

... เราเปลี่ยนคนอื่นไม่ได้ครับ ใครจะคิดอะไร จะทำตัวยังไง มันก็เรื่องของเค้า ...
... สิ่งที่เราทำได้คือ เล่นใน role ตัวเอง ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีเยี่ยมก็พอแล้ว ...
... ใครๆก็งี่เง่ากันได้ทั้งนั้นครับ แม้แต่ตัวเราในบางอารมณ์ ...
...
... สายน้ำไม่เคยโกรธที่ใครๆก็ทิ้งสิ่งปฏิกูลลงมา มันก็ยังทำหน้าที่ของมันอย่างดีที่สุดในทุกๆวัน ...
... พัดไปตามเรื่อง ย่อยสลายไปตามเรื่อง ว่ากันไป ...
... แต่ไม่เคยไปถือโทษโกรธใคร หรือไปพาลสาดน้ำใส่มนุษย์ที่เดินริมน้ำก่อน เพราะกลัวว่าจะมาทิ้งขยะอีก ...
... ทำตัวเองให้สุขุมและเด็ดเดี่ยวเหมือนสายน้ำกันดีกว่าครับ ...
... นอกจากสุขภาพจิตเราจะดีตลอดเวลาแล้ว ผมว่าเรายังจะเป็นหนึ่งในสิ่งที่ทำให้โลกน่าอยู่ขึ้นด้วยล่ะ ...

:)

 

<< อาหารไทย ความภูมิใจระดับโลก สิ่งที่เกิดไปแล้ว / it happened >>

 

(21) Comment

ความคิดเห็นที่ 1

สุดยอด waiter
เข้าใจอารมณ์ที่ต้องคอยบริการคนอื่นเป็นอย่างดี
เพราะเคยทำงานโรงแรมมาก่อน

แต่คุณน้องเป็น receptionist
วึ่งจัดว่าเป็นจุดโยนขี้ของทั้งโรงแรมก็ว่าได้
เรียกว่านึกไม่ออกว่าจะด่าใคร ลงที่ไหน ไปที่ลอบบี้ละกัน
เจอแขกทุกชาติทุกภาษา ทุกระดับเงินในกระเป๋า และทุกระดับความงี่เง่า

แรกๆ ก็ปี๊ดขึ้นสองเหมือนกันนะ เวลาเจอแขกงี่เง่า
แต่หลังๆ ก็เริ่มปลงว่า แขกมันก็บ่นของมันไปงั้นเอง
หาของถูกใจให้ บริการเค้าเสร็จเดี๋ยวก็ไป
ถ้าไปนั่งโกรธแขกทุกคนที่งี่เง่าใส่เราก็ไม่เป็นอันทำงานกันพอดี

สู้ๆ เค้านะคุณพี่

alonniy (http://alonniy.exteen.com) [08 Aug 2008 - 9:52:53 ]


ความคิดเห็นที่ 2

ไม่กล้วอะไรหรอก.. กลัวอย่างเดียว..
เค้าจะขอแต่งงาน.. แล้วเผลอตอบ..
yes..

davinci [08 Aug 2008 - 13:03:11 ]


ความคิดเห็นที่ 3

เยี่ยมมากค่ะ ... ถ้าเราทำไม่ดี กับเค้า มารู้เหตุผลทีหลัง เราคงรู้สึกแย่มากๆๆ ...

คนเรามีเหตุผลล้อมรอบ เพียงแต่ เค้าจะพูดหรือไม่พูด ให้คนเข้าใจหรือเปล่าเท่านั้นเองเนอะ...

อะ


กาบหอย [08 Aug 2008 - 13:06:18 ]


ความคิดเห็นที่ 4

just smile






pheonix [08 Aug 2008 - 20:40:51 ]


ความคิดเห็นที่ 5

ใจเย็น และมีสติ ชนะได้ทุกอย่างครับ

แต่ผมทำไม่ได้สักทีเลยนี่สิ

plynoi (http://plynoi.exteen.com) [09 Aug 2008 - 20:20:38 ]


ความคิดเห็นที่ 6

... โอ้ พี่ฟอซจำได้ด้วย ดีใจๆ ...
... ผมเองยังจำไม่ได้เลย แม่บอกตอนโทรไปว่าครบหนึ่งขวบแล้วนะ ฮ่าๆ ...



pixel (http://www.pixellive.com) [10 Aug 2008 - 4:05:18 ]


ความคิดเห็นที่ 7


เออ อยู่เมกา ครบขวบนึงแล้วนี่หว่า

KungKing [10 Aug 2008 - 8:29:39 ]


ความคิดเห็นที่ 8



... อ่านแล้วรู้สึกดีมากเลยพี่
... ว่าแต่..
... "แจ่มแมว" แปลว่าไรอ่ะ

G_ball_G [11 Aug 2008 - 16:42:33 ]


ความคิดเห็นที่ 9

เจ๋งที่สุดเรยห

purnnarak (http://petchnarak.hi5.com) [12 Aug 2008 - 19:26:11 ]


ความคิดเห็นที่ 10

.. Long time no news ..


davinci [20 Aug 2008 - 9:15:46 ]


ความคิดเห็นที่ 11

^
... There are plenty of news in the newspaper ...



pixel (http://www.pixellive.com) [20 Aug 2008 - 12:16:24 ]


ความคิดเห็นที่ 12

Phew..
Long time no see..
..


davinci [22 Aug 2008 - 17:16:54 ]


ความคิดเห็นที่ 13

สายน้ำไม่เคยโกรธที่ใครๆก็ทิ้งสิ่งปฏิกูลลงมา มันก็ยังทำหน้าที่ของมันอย่างดีที่สุดในทุกๆวัน ...
... พัดไปตามเรื่อง ย่อยสลายไปตามเรื่อง ว่ากันไป ...
... แต่ไม่เคยไปถือโทษโกรธใคร หรือไปพาลสาดน้ำใส่มนุษย์ที่เดินริมน้ำก่อน เพราะกลัวว่าจะมาทิ้งขยะอีก ...
... ทำตัวเองให้สุขุมและเด็ดเดี่ยวเหมือนสายน้ำกันดีกว่า
ชอบมากเลย จะจำไว้ใช้อย่างแน่นอนค่ะ

Kaew [28 Aug 2008 - 12:55:02 ]


ความคิดเห็นที่ 14

I am a part time waitress too and I totally agree with you. :)
Everything you said about your customer..(i mean Idean customer is very rigth lol) And what you did is very nice. Great!!

Yoongramcan [01 Oct 2008 - 0:07:08 ]


ความคิดเห็นที่ 15

ให้ความรูสึกที่ผ่อนคลายได้เลย..ขอบคุณมากค่ะ

saijai [17 Nov 2010 - 10:43:29 ]


ความคิดเห็นที่ 16

เราจำได้แล้ว..หนังสือเล่มนี้ ซื้อจากโลตัสสุราษฎร์ ดีใจค่ะที่เจอคนเขียน

saijai [17 Nov 2010 - 10:56:45 ]


ความคิดเห็นที่ 17

... ขอบคุณที่ยังจำหนังสือเล่มเล็ก ๆ เล่มนี้ได้นะครับ ...
... มีขายที่สุราษฎร์ด้วยเหรอ ดีใจ ๆ ^^ ...



pixel (http://www.pixellive.com) [21 Nov 2010 - 2:01:18 ]


ความคิดเห็นที่ 18

พวกคนมีเงินก็แบบนี้แหละคิดว่างานบริการต้องทำตามใจมันทุกอย่าง อยากได้อะไรต้องได้ ไม่ได้ดูตัวเองเลย อยากรู้ว่าเวลาที่มันไปเจอลูกค้าแบบนี้บ้างมันไม่ได้เก็บมาคิดเลยเหรอ

hotel man (http://www.stupidguest.blogspot.com) [11 Jul 2011 - 15:34:14 ]


ความคิดเห็นที่ 19

อ่านแล้วรู้สึกดีจนไม่รู้จะคอมเม้นท์ยังไง ...

Chanida Pat [09 Aug 2011 - 15:17:02 ]


ความคิดเห็นที่ 20

เข้าใจเหมือนกันครับลูกค้าแบบนี้ ก็พอ ๆ กับแขกโรงแรมเลย

hotel man (http://www.stupidguest.blogspot.com) [11 Oct 2011 - 21:51:33 ]


ความคิดเห็นที่ 21

พอกันเล้ย ชะตากรรามเดียวกัน แตกต่างนิด ๆ ที่เราเจอทู้กวันๆ ละไม่ต่ำกว่า 5 คน

HotelMan (http://www.stupidguest.blogspot.com) [04 Jun 2013 - 9:06:53 ]

 


คุณค่าของการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ทางความคิดนั้น มิอาจประเมินได้
รบกวนกรอกเลขที่เห็นหน่อยนะครับ กัน Spam
9013
นามมือ
อีเมลไว้เสวนา
เนื้อที่โฆษณา


 


Comment Alert (3 วันที่ผ่านมา)

 
Jan 2011
  01:  ย้าย / move
 
Jan 2010
  13:  กะเหรี่ยงหางาน / An Alien Job Seeker
  07:  ยิ่งเล็กยิ่งใหญ่
  01:  เป้าหมายปี 2010
 
Nov 2009
  18:  โชคดีเติมฟรี / Lucky Free Gas
  13:  น้ำน้อยชนะไฟ
 
Oct 2009
  30:  ของส่วนตัว / Privacy
 
Jun 2009
  03:  The Terminal
 
Apr 2009
  28:  วิมาร ภาค ๒
  21:  เมื่อกีตาร์กลายมาเป็นอุปกรณ์หากิน
  19:  ส่งตัวเองเรียนเมืองนอก ประเสริฐจริงเหรอ?
  17:  บกพร่องโดยสุจริต
  12:  สงครามสงกรานต์ / Songkarn War
  08:  วิมาร
  05:  ผู้สอนที่ป้อนไม่เป็น
  03:  ร้านอาหารกับการตลาด
  02:  ฮีโร่กะเหรี่ยง / Alien Saver
 
Mar 2009
  28:  นานาจิตตังค์
  15:  มุขไม่เนียนจะโดนเจี๋ยนเอาง่าย ๆ
  07:  น้องสาวห่างห่าง / a next door sister
  06:  ความงามในหน่อไม้
  04:  ดอกไม้ที่ไร้เกสร / Pollenless Blossom
 
Feb 2009
  13:  ไกลเกินจะคว้าหรือแค่ละสายตาจากมัน?
  09:  เพลงไรดี? / which song?
  01:  กรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองอกแตก
 
Jan 2009
  23:  ยินดีกับผมหน่อย
 
Oct 2008
  31:  zombie อาละวาด
  29:  มวยหูฟัง / headphone competition
  21:  ความคาดหวัง คือเหตุแห่งความท้อใจ
  20:  บัญชีความดี ไม่มี 'ขาดทุน'
  16:  Phi Theta Kappa
  13:  คลิปอ้น / Aon's clips
  09:  ตัวแทนแอนด์ผู้พิทักษ์
  07:  ยิ้มสีเลือด / Red Smile
 
Sep 2008
  19:  กระบี่กษัตริย์ในมือจัณฑาล / exploit
  06:  เมื่อระบบมันห่วย / Useless System
  05:  กู้บ้าน / Apartment Recovery
  04:  นานาวาทะทางการเมือง
  03:  สยามเมืองยิ้ม / Land of Smile
 
May 2008
  31:  สิ่งที่เกิดไปแล้ว / it happened
 
Apr 2008
  30:  ลูกค้างี่เง่า / stupid customer
  20:  อาหารไทย ความภูมิใจระดับโลก
  13:  ทำงานร้านอาหาร ทำงานกับชีวิตคน
  05:  Defragmentation
 
Mar 2008
  24:  MSN virus
  19:  แมคบุ๊คอมตะ / undying Macbook
  13:  Bose (อ่านว่าโบส)
  12:  อีเมลมักง่าย / Negligent Email
  07:  การนั่งสมาธิทำให้ฉลาดขึ้น
  04:  ยึดอำนาจ / revolution
  03:  ละอองน้ำแข็งในแสงไฟ / the beautifully-flying snow
 
Feb 2008
  28:  เครื่องซักผ้าเปี่ยมประสบการณ์ / The experienced washer
  25:  hi5 society
  22:  Tip = โลกทั้งใบของใครอีกคน
  21:  อเมริกามหาอำนาจ / America Power
  16:  คุก / Jail
  11:  ตั๋วดัดนิสัย / Habit Controlling Ticket
 
Jan 2008
  30:  Salata
  25:  เมาส์ทรงพลังที่สะดือเน่า / a rotten-naveled mighty mouse
  23:  รูมเมทผู้น่ารัก / how nice my roommate is
  19:  ความรันทดบนท้องถนน / delivery toughness
  09:  คนขับรถ / Delivery
  06:  จดหมายจากหลานชาย / Last Letter
  05:  เสียงสุดท้าย / Last Words
  03:  วันที่ยายไม่กลับบ้าน
 
Sep 2007
  13:  จรรยาบรรณบริกร / Wait Ethic
  10:  ปลอดภัยไว้ก่อน / Safety First
  08:  Day31: Civic's closed deal + Pool Bar
  07:  Day30: a gal-faced man
  06:  Day29: All in one backpack + just smile :)
  05:  Day28: The Red Civic
  04:  Day27: talk to customer + grand mom
  03:  Day26: Windows & Viruses + Civic + busy
  02:  Day25: full-day work + first income :)
  01:  Day24: First photography job + Basketball + wii
 
Aug 2007
  31:  Day23: First Hang Out
  30:  Day22: looking for used car + this world has no secret
  29:  Day21: Start work
  28:  Day20: English in the class
  27:  Day19: Open Semester + Got a job
  26:  Day18: Used books
  25:  Day17: Apply jobs + Basketball @ UD
  24:  Day16: วันนี้ไม่ได้ทำอะไร ไม่ต้องเข้ามานะ
  23:  Day15: two guitar players
  22:  Day14: Fire in the ass hole -_-'
  20:  Day12: Reschedule + Tom Thumb + Fitness
  19:  Day11: Bootcamp, Windows and enjoy Gaming ^^'
  18:  Day10: brown rice
  17:  Day9: Orientation
  16:  Day8: Money Pending + Broccoli and Pork with Oyster Sauce
  15:  Day7: T.B. Test's result & Shopping mall
  14:  Day6: Take order
  13:  Day5: Test of English + first time in transportation
  12:  Day4: Yahoo's maps + first cooking
  11:  Day3: Bangkok City
  10:  Day2: Jet lag
  09:  Day1: First sight
  09:  แค่ฟ้าที่กั้นไว้ / to the land behind the horizon
  09:  สปริงตัว / Take off
  08:  ย่อตัว / packing

....................................

... แสดงความคิดเห็นได้ทุกเรื่องครับ ...
... เรื่องเก่าๆก็ comment ได้ ...
... ไม่ต้องกลัวว่าผมจะไม่ได้อ่าน ...
... ทำระบบเตือนเอาไว้แล้ว ...
... เมนท์มาเถิดครับ ...
... เดี๋ยวผมจะไสหัวเข้าไปอ่านเอง ...
... :) ...

pixel

 


Design & Develop by pixel
© copy right 2008, All rights reserved.

[3726]