... ร่องรอยความรู้สึก จากบันทึกของหัวใจ ...

... ไดอารี่เล่มนี้ ไม่ค่อยมีเรื่องราว กิจวัตรประจำวัน บันทึกอยู่สักเท่าไร...
... เป็นไดอารี่ของความรู้สึก ...
... ที่บันทึก อารมณ์ ความรู้สึก ความนึกคิด ของคนธรรมดาๆคนนึงไว้ ...
... บางทีก็อาจตรงใจใครหลายคน บางทีก็ขัดแย้งความรู้สึกหลายๆคน ...
...
... เพราะต่างใจก็ต่างจิต ...
... ความรู้สึก นึกคิด ที่เกิดขึ้น จึงเป็นสิ่งที่น่าบันทึก ...
... เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกในใจอาจเปลี่ยนแปลงไป ...
... แต่ถ้าเราหวนกลับไปหาความรู้สึกตอนนั้นได้ ...
... จะทำให้เรารู้ว่า เหตุการณ์รอบๆความรู้สึกนั้น ...
... จะยังคงชัดเจนในอยู่ความทรงจำ โดยไม่ต้องพึ่งบันทึกใดๆ ...
Diary of pixel ::: ร่องรอยความรู้สึก ในบันทึกของหัวใจ

 


[ home ::: diary ::: about me ]

ความรันทดบนท้องถนน / delivery toughness
19 Jan 2008 - 23:03:44

 

... ใครว่า delivery เป็นงานง่ายๆ แค่ขับรถชิลๆ วิ่งไปวิ่งมา ก็ได้ตัง ...
... delivery ก็ tough เป็นเหมือนกัน ...
... ยามเมื่ออาหารมันหก เลอะเทอะ เปรอะเปื้อน อยู่ในถุง ...
... ยิ่งไอ่พวกที่เป็นซุป เป็นซอส เป็นแกงทั้งหลาย ...
... ถ้ามันหก มันจะไหลไปยังอาหารกล่องอื่น ถ้าโชคไม่ดี ก็ไหลเข้าไปผสมในกล่องอื่นด้วย ...
... และถ้ายิ่งซวยมาก หากถุงที่ห่อหุ้มอาหารเหล่านั้นไว้ เป็นถุงกระดาษ (ซึ่ง 80% ของ restaurant ใช้อยู่) ...
... ก็เรียบร้อยโรงเรียนดัลลัสเท็กซัสสหรัฐสังคปรีชา ...
...
... ต้นเหตุของความ tough มันเกิดขึ้น เมื่อไปรับอาหาร lot ใหญ่ กินกันประมาณ 20 คน ที่ O'live Garden...
... จริงๆประเด็นของการหกอาจเกิดจากแรงเฉื่อยขณะที่รถเบรค ออกตัว หรือเข้าโค้ง ก็เป็นได้ ...
... คนขับรถส่งอาหารจึงต้องพิถีพิถันในการจัดวางอาหารในรถ รวมถึงขับรถให้นุ่มนวลมากๆ ...
... เพราะไม่งั้นอาจจะเป็นเพราะไอ่คนขับเองนี่แหละ เหวี่ยงอาหารไปชนกันเองจนพลิกคว่ำ จนถุงแตก ก็เป็นได้ ...
... แต่วันนี้มั่นใจว่าขับนิ่มมากๆ และระยะทางจากร้านไปออฟฟิศลูกค้าก็นิดเดียว และไม่มีโค้งทรมานใจ ...
... และหลังจากตรวจสอบหลักฐานในที่เกิดเหตุแล้ว ทำให้มั่นใจว่า ไอ่ซุปที่หกเนี่ย มันเพราะไอ่คน pack มันชุ่ย ...
... ปิดฝาไม่สนิทมา ฝามันแง้มมาเล็กน้อย ซุปจึงสามารถกระฉอกออกมาได้ตามจังหวะโช๊คเดิมๆไม่เสริมแต่งของ civic ปี 96 ...
... ทำให้อาหารกล่องอื่นที่วางซ้อนอยู่ต่ำกว่ากล่องซุปใบนั้น เปียกและมันแผล๊บทั้งหมด ...
... เท่านั้นยังไม่ซวยพอ พระเจ้าจึงกำหนดให้เหล่า napkin (กระดาษ/ผ้าเช็ดมือ) ช้อนและส้อมพลาสติก ...
... กับบรรดาถุงซอส togo แบบฉีกกินได้ทันที ดันมารวมอยู่ในถุงใหญ่ใบนี้ด้วย ...
... และมันก็กองอยู่ก้นถุง ดังนั้นจึงไม่ต้องสงสัยว่ามันได้ร่วมสังสรรค์กับน้ำซุปที่หกออกมาหรือไม่ ...
... และทันทีที่ยกถุงใบนี้ขึ้น มันก็ขึ้นมาแต่ถุง ส่วนบรรดากล่องอาหารอยู่ที่เดิม ...
... เพราะตูดมันขาดไปตามแรงเปียกจากซุปแล้วเรียบร้อย (ไม่ต้องพูดถึงพรมรถตรู T_T) ...
...
... วิธีแก้ไขก็คือ อันดับแรกขึ้นไปรายงานตัวก่อนว่าอาหารมาถึงแล้ว ...
... เพราะเวลาที่มาส่งอาหารจำนวนเยอะๆเช่นนี้ หิ้วรอบเดียวไม่หมดอยู่แล้ว ต้องลงมาเอาอีกรอบ สองรอบ ...
... (ไว้จะหาซื้อกล่องหรือกระเป๋า delivery มาใช้ จะได้ pro มากขึ้น และหิ้วรอบเดียว) ...
... รีบขึ้นไปทำเนียน โดยหิ้วบรรดาถุงที่ปกติสุขขึ้นไปอวดลูกค้าก่อน แล้วบอกว่าจะลงมาเอาที่เหลือ ...
... เพราะถ้ามัวมานั่งจัดการซะตั้งกะตอนแรก มันจะกลายเป็นว่าเรามาถึงช้า เดี๋ยวจะมีความผิดฐาน late ไปซะอีกกระทง ...
... แล้วก็ทยอยหยิบออเดอร์ที่เลอะออกมาเช็ด แล้วลำเลียงไปใส่ถุงอื่น โชคดีที่วันนี้มีหลายถุง ...
... ส่วนพวก napkin นี่ทิ้งอย่างเดียว ส่วนบรรดาซอส togo นัั้น จะให้มานั่งเช็ดทีละซองก็กระไรอยู่ เยอะมาก ...
... เลยต้องพลีชีพไปพร้อมๆกับ napkin ไอ่เจ้าพวกนี้มันเป็น option เสริม ไม่มีก็ไม่เป็นไร ...
... แต่ไอ่ที่ไม่ใช่ option ก็คือไอ่ซุปเจ้ากรรมอันนั้น มันหกไปกว่าครึ่ง ...
... ถ้าจะเนียนจริงๆคือ บอกว่าเป็น missing order แล้วกลับไปสั่งซุปอันนั้นมาให้ลูกค้าใหม่ ...
... แต่พอดีเห็นว่ามันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น เลยถามเค้าตรงๆก่อนว่าซุปมันหกไปหน่อยนึง มันโอเคมั้ย ...
... หรือจะให้กลับไปเปลี่ยนเป็นอันใหม่ให้ ซึ่งถ้าลูกค้าไม่ได้มีแรงปรารถนาในซุปอันนั้นมาก ก็คงจะขี้เกียจรอ ...
... แล้วก็ได้ผล ไม่ต้องกลับไปเอาซุปใหม่ที่ร้าน จบปัญหาไปได้ด้วยดี ...
... โดยมีร่องรอยบนพรมและกลิ่นอันตลบอบอวน ไว้ให้ดูต่างหน้าในรถ T_T ...

...

... ไปเล่นบาสกับพลพรรคชาว Irving ที่ UD ...
... วันนี้นัดกันตอนบ่าย 2 แทน 5 โมงเย็นแบบทุกที เพราะตอนเย็นมี party เลี้ยงส่งเอิบ ที่กำลังจะกลับเมืองไทย ...
... แต่โรงยิมที่ UD ไม่ว่าง อยู่ๆก็มีแข่งทั้งๆที่ไม่มีตารางแข่ง ...
... เลยเซ็งเป็ดไปตามๆกัน แต่ก็ไม่ละความพยายาม พากันออกไปเล่นที่ club หมู่บ้านในละแวกใกล้เคียง ...
... โชคที่ดีมี indoor street b-ball court (สนามบาสแบบครึ่งสนาม) เพราะอากาศหนาวมาก (ราวๆ 35f หรือ 5c ได้) ...
... แต่เล่นได้ถึง 4 โมงครึ่งก็ต้องชิ่งละ เพราะเย็นนี้ต้นอยากไปงานเอิบ เลยให้เราไปทำ delivery ที่ร้านพี่โจแทน -_-' ...

...

... ก็เลยได้สัมผัสความ tough ของ delivery ส่งอาหารตามบ้านด้วย ฮ่าๆ ...
... เพราะปกติส่งแต่ออฟฟิศ ซึ่งส่วนมากเป็นตึกใหญ่ หาง่ายกว่าบ้านคนมากๆ ...
... แต่การทำงานของ delivery ประจำร้านอาหารนี่ จะต่างไปนิดหน่อย (จริงๆก็ไม่นิดนะ) ...
... นั่นคือเวลาทำงานใน 1 shift จะเป็น 5 ชม.ตั้งแต่ร้านเปิดจนปิด เหมือนกับ wait ...
... แต่ได้รับค่าชม.มากกว่า คืือ $5/hour นั่นคือจะมีรายได้ตั้งต้นอยู่แล้ว $25/shift ...
... นอกนั้นก็แล้วแต่บุญแต่กรรมที่ทำมา ว่าจะได้ tip จากลูกค้าที่ไปส่งให้มากน้อยแค่ไหน ...
...
... ปกติถ้าไม่มีออเดอร์ ก็ standby อยู่ที่ร้าน คอยรับโทรศัพท์ที่จะโทรมาสั่ง delivery ...
... แต่บางก็เป็น togo (มา pick up เองที่ร้าน) ก็ถือว่าช่วย wait ไป ...
... เพราะถ้าเป็นตอนที่ออกไปส่งอาหาร แล้วมีออเดอร์ delivery เข้ามา wait ก็ช่วยรับเหมือนกัน ...
... อันนี้ไม่ซีเรียส ทำงานด้วยกันช่วยๆกัน ถ้าร้านไหนที่ซีเรียสเค้าจะมีคนทำหน้าที่ host รับแขกและพาไปนั่ง ...
... หรือรับโทรศัพท์ไปเลยต่างหาก อันนี้ก็แล้วแต่ร้าน ...
...
... ส่วน toughness ของ delivery ช่วงเย็นนี้ก็คือ พวกที่เป็น apartment จะหายากมาก ...
... ไปส่งที่ Dakota apartment ไม่ไกลจากร้านมากนัก ขับรถไป 5-7 นาทีก็ถึง ...
... แต่ในที่อยู่ระบุแค่เลขที่ apt (apartment), เลขห้อง แต่ไม่ได้บอกว่าอยู่ตึกไหน ...
... พอเข้าไปในรั้ว Dakota แม่งมีตึกเป็นสิบเลย ต้องเดินไปดูตรงป้ายตึกว่ามีห้องอะไรบ้างในตึกนี้ ไล่หาเอง ...
... แล้วตึกมันเรียงยังไงก็ไม่รู้ เพิ่งมาครั้งแรกยังงงอยู่ มันไม่ได้เป็นบล๊อคๆอย่างเป็นระเบียบนะ ...
... บางทีถัดจากตึก 2 แล้วดันเป็นตึก 6 เราก็ อ้าว​! เชี่ย! แล้ว 3,4,5 มันไปไหน ...
... ปรากฎว่ามันไปอยู่อีกเส้นแวงหนึ่ง ต้องหันไปอีกองศาแล้วกระเถิบไปอีกนิดลิบดา ...
... แล้วด้วยความโง่ส่วนตัวก็ว่าได้ กดรหัสประตูรั้วของรถยนต์แล้วมันไม่ยอมเปิด โทรไปมันก็ไม่รับสาย ...
... เลยตัดสินใจเดินเปิดประตูประชากรเดินเข้ารั้วมาหาเอง (ไม่นึกว่าข้างในมันจะเยอะตึกเยี่ยงนี้) ไม่ได้ขับรถเข้ารั้วมา ...
... ต้องเดินหาตึกท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็นจนหูแทบจะหลุด ...
... พอหาเจอ ส่งเสร็จแม่งให้ทิปมาสองบาท น้ำตาแทบไหล ($2 แหละ แต่คนไทยที่นี่เรียกเป็นบาทแทนดอลล่า มันยาว) ...
... ความ tough มันเป็นเช่นนี้เอง ฮ่าๆ ...
...
... แต่ก็นะ เรื่องทิปนี่มันก็แล้วแต่ดวงอ่ะแหละ รายหลังๆที่ไปส่ง ไปก็ช้าเพราะไปเสียเวลาก็ไอ่พวก apt ก่อนหน้า ...
... แต่ก็บอกเค้าว่า ไอมือใหม่ แล้วไอก็หลงทาง ขอโทษอย่างจริงใจ เค้าก็ไม่ได้ว่าไร เค้าบอกเค้าเข้าใจ ...
... ว่าแล้วก็ทิปมาให้ 7 บาท แบบนี้ค่อยใจชื้นหน่อย มีกำลังใจขับรถกลับร้าน ...
...
... อีกที่หนึ่งคือเข้าไปใน downtown (เป็นย่านที่ค่อนข้างมีสำคัญ เขตธุรกิจ ที่ดินแพง คงประมาณสุขุมวิท สีลมบ้านเรา) ...
... เป็นคอนโดอยู่บน State street ที่เป็นนนเล็กๆสองเลนสวนกัน และที่จอดรถสองข้างทางเต็มไปด้วยรถละลานตา ...
... อันนี้หาตึกเจอแล้ว แต่ไม่มีที่จอด เลยเสียเวลาหาที่จอดนานอีก และต้องเดินฝ่าลมหนาวมาส่งอีกแล้ว ...
... มารู้จากพี่โจทีหลังว่า in case นี้ เปิดไฟกระพริบจอดข้างทางได้ มันแป๊ปเดียวไม่เป็นไร -_-'' ...
...
... แต่ที่รู้สึกแย่ที่สุดคงเพราะมีลูกค้ารายนึงอดกินข้าว ...
... เนื่องมาจากพี่ซูซี่รับออเดอร์แล้วลืม print ออกมา แต่มันค้างอยู่บนหน้าจอคอมของ delivery ...
... พอมีออเดอร์ถัดมาซึ่งเราเป็นคนรับ แม่งดันชื่อเดียวกัน เราเลยนึกว่าไอ่ที่อยู่บนจอคือคนเดียวกัน ...
... ก็เลย save ทุกอย่างทั้งที่อยู่และออเดอร์ทับไป แล้ว print ออกมาเพื่อขับรถไปส่งตามปกติ ...
... แต่คนก่อนหน้า ที่ไม่ได้ทำการ print ออกมานั่น ก็ได้หายลับไปกับสายลมแล้วเป็นที่เรียบร้อย ...
... มารู้อีกทีตอนเค้าโทรมาตามอาหารตอนร้านจะปิดแล้วนั่นแหละ ถึงได้รู้ว่า มันมีอีกคนที่เป็นชื่อเดียวกัน ...
... แต่ได้ทำการ save ข้อมูลทุกอย่างของคนถัดไปทับไปหมดแล้วเรียบร้อย ...
... พี่โจก็ขอโทษเค้าและบอกว่า คราวหน้ามากินจะให้ credit กินฟรี ...
... แต่คนมันโมโหหิวอ่ะนะ มันไม่ฟังอะไรแล้ว ตอบกลับมาว่า forget about it! แล้ววางหูไปเลย ...
... น่าสงสารจริงๆ รอกินอาหารแต่ไม่ได้กิน นี่ถ้าเค้าจะสั่งใหม่แล้วให้ไปส่งนะ จะยินดีไปส่งให้เลย ไม่เอาทิป ...
... คนที่หิวแล้วไม่ได้กินเนี่ย น่าสงสารนะ ...

...

... สรุปว่า วันนี้เจอความ tough ของ delivery เข้าไปเต็มๆทั้งเช้าและเย็น ...
... แต่ก็ได้ประสบการณ์และได้คิดอะไรหลายๆอย่าง ...
... บางทีลูกค้าเข้าร้านมาตอนกำลังจะปิด ก็เห็น wait บางคนด่าลูกค่าซะอย่างกับไปโดนเค้าโกงแชร์มา ...
... แม้จะเหนื่อย แม้จะหมดเวลาทำงานแล้วก็ตาม จริงๆตอนนั้นก็อยากกลับไปพักผ่อนแล้วเหมือนกันนะ ...
... แต่ก็อยากให้เค้าได้กินมากกว่า อุตสาห์เดินเข้ามาถึงในร้านอาหารแล้ว ...
... และดึกขนาดนี้ ก็คงจะต้องหิวไม่น้อยนั่นแหละ ...
... มาส่งอาหารนี่ก็ทำให้ได้รู้จักห้วงเวลาแห่งการรอ mountain indian มากขึ้น (แขกดอย) ...
... ยิ่งถ้าหิวแล้วไม่ได้กินนี่ น่าเห็นใจมากๆเลย ...
...
... แต่ถ้าเป็นไอ่พวกที่แม่งก็รู้ว่าร้านปิด แล้วยังเสือกนั่งชิลอีก ไม่รีบกินรีบไป เหมือนคนไร้ต่อมสำเหนียก ...
... ไอ่พวกนี้ก็น่าด่า ไม่รู้จักคำว่าเกรงใจก็หัดเคารพเวลากันบ้าง ...
... ดังนั้นก็สรุปได้ว่า ไม่ว่าอะไรก็ตาม ถ้ายูให้ทิปดี ...
... everything is fine! 5 5 5 ...

 

<< คนขับรถ / Delivery รูมเมทผู้น่ารัก / how nice my roommate is >>

 

(10) Comment

ความคิดเห็นที่ 1

ชิว ชิว กันไป พี่น้อง

KungKing [19 Feb 2008 - 12:31:31 ]


ความคิดเห็นที่ 2

... ก็เรียบร้อยโรงเรียนดัลลัสเท็กซัสสหรัฐสังคปรีชา ...

... โดยมีร่องรอยบนพรมและกลิ่นอันตลบอบอวน ไว้ให้ดูต่างหน้าในรถ T_T ...

... ปรากฎว่ามันไปอยู่อีกเส้นแวงหนึ่ง ต้องหันไปอีกองศาแล้วกระเถิบไปอีกนิดลิบดา ...

... (แขกดอย) ...

... คนไร้ต่อมสำเหนียก ...

G_ball_G [19 Feb 2008 - 13:28:48 ]


ความคิดเห็นที่ 3


ว่าแต่รถน่ะ เน่าไปเลยป่ะ

ae_ja [19 Feb 2008 - 14:02:39 ]


ความคิดเห็นที่ 4

สู้ต่อไปนะเจ้าลิงน้อย ^^ ...

กาบหอย [19 Feb 2008 - 15:25:22 ]


ความคิดเห็นที่ 5

อา... ยากลำบากเหมือนกันเนอะ

สู้ๆ เน้อ พิกเซลลล ... ยอดมนุษย์ delivery

พี่จูน [20 Feb 2008 - 9:59:01 ]


ความคิดเห็นที่ 6

ศัพท์ใหม่วันนี้

mountain indian ว่าแต่แขกเนี๊ยะ ตัวเหม็นมะ

กรูเปิ้ววว [21 Feb 2008 - 17:28:48 ]


ความคิดเห็นที่ 7

ได้ประสบการณ์ในการใช้ชีวิตมาก แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้สมดุล...

ชอบนะ อยากมีชีวิตที่มีกิจกรรมเยอะๆแบบนี้บ้าง คงดีเหมือนกันนะ...

ตามติดผลงานมาเสมอ จนเป็นแรงบันดาลใจในหลายกิจกรรม...

เป็นแรงใจให้คุณเตริ์ดค่ะ...

nit101 [22 Feb 2008 - 16:31:51 ]


ความคิดเห็นที่ 8

สู้เค้านะ พี่เติร์ด

kaaotom [23 Feb 2008 - 14:05:23 ]


ความคิดเห็นที่ 9

แกจะทำรถให้หอมๆ เก็บไว้ดมยามท้องกิ่วแต่เป๋าตังค์แฟบใช่มะ รู้น่ะ

ปล.ขับรถดีๆนะ

applee [26 Feb 2008 - 19:28:50 ]


ความคิดเห็นที่ 10

เรียบร้อยโรงเรียนดัลลัสเท็กซัสสหรัฐสังคปรีชา ...
5555 คิดได้

giffy (http://giffy10.multiply.com/) [17 Jun 2008 - 5:28:29 ]

 


คุณค่าของการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ทางความคิดนั้น มิอาจประเมินได้
รบกวนกรอกเลขที่เห็นหน่อยนะครับ กัน Spam
1200
นามมือ
อีเมลไว้เสวนา
เนื้อที่โฆษณา


 


Comment Alert (3 วันที่ผ่านมา)

 
Jan 2011
  01:  ย้าย / move
 
Jan 2010
  13:  กะเหรี่ยงหางาน / An Alien Job Seeker
  07:  ยิ่งเล็กยิ่งใหญ่
  01:  เป้าหมายปี 2010
 
Nov 2009
  18:  โชคดีเติมฟรี / Lucky Free Gas
  13:  น้ำน้อยชนะไฟ
 
Oct 2009
  30:  ของส่วนตัว / Privacy
 
Jun 2009
  03:  The Terminal
 
Apr 2009
  28:  วิมาร ภาค ๒
  21:  เมื่อกีตาร์กลายมาเป็นอุปกรณ์หากิน
  19:  ส่งตัวเองเรียนเมืองนอก ประเสริฐจริงเหรอ?
  17:  บกพร่องโดยสุจริต
  12:  สงครามสงกรานต์ / Songkarn War
  08:  วิมาร
  05:  ผู้สอนที่ป้อนไม่เป็น
  03:  ร้านอาหารกับการตลาด
  02:  ฮีโร่กะเหรี่ยง / Alien Saver
 
Mar 2009
  28:  นานาจิตตังค์
  15:  มุขไม่เนียนจะโดนเจี๋ยนเอาง่าย ๆ
  07:  น้องสาวห่างห่าง / a next door sister
  06:  ความงามในหน่อไม้
  04:  ดอกไม้ที่ไร้เกสร / Pollenless Blossom
 
Feb 2009
  13:  ไกลเกินจะคว้าหรือแค่ละสายตาจากมัน?
  09:  เพลงไรดี? / which song?
  01:  กรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองอกแตก
 
Jan 2009
  23:  ยินดีกับผมหน่อย
 
Oct 2008
  31:  zombie อาละวาด
  29:  มวยหูฟัง / headphone competition
  21:  ความคาดหวัง คือเหตุแห่งความท้อใจ
  20:  บัญชีความดี ไม่มี 'ขาดทุน'
  16:  Phi Theta Kappa
  13:  คลิปอ้น / Aon's clips
  09:  ตัวแทนแอนด์ผู้พิทักษ์
  07:  ยิ้มสีเลือด / Red Smile
 
Sep 2008
  19:  กระบี่กษัตริย์ในมือจัณฑาล / exploit
  06:  เมื่อระบบมันห่วย / Useless System
  05:  กู้บ้าน / Apartment Recovery
  04:  นานาวาทะทางการเมือง
  03:  สยามเมืองยิ้ม / Land of Smile
 
May 2008
  31:  สิ่งที่เกิดไปแล้ว / it happened
 
Apr 2008
  30:  ลูกค้างี่เง่า / stupid customer
  20:  อาหารไทย ความภูมิใจระดับโลก
  13:  ทำงานร้านอาหาร ทำงานกับชีวิตคน
  05:  Defragmentation
 
Mar 2008
  24:  MSN virus
  19:  แมคบุ๊คอมตะ / undying Macbook
  13:  Bose (อ่านว่าโบส)
  12:  อีเมลมักง่าย / Negligent Email
  07:  การนั่งสมาธิทำให้ฉลาดขึ้น
  04:  ยึดอำนาจ / revolution
  03:  ละอองน้ำแข็งในแสงไฟ / the beautifully-flying snow
 
Feb 2008
  28:  เครื่องซักผ้าเปี่ยมประสบการณ์ / The experienced washer
  25:  hi5 society
  22:  Tip = โลกทั้งใบของใครอีกคน
  21:  อเมริกามหาอำนาจ / America Power
  16:  คุก / Jail
  11:  ตั๋วดัดนิสัย / Habit Controlling Ticket
 
Jan 2008
  30:  Salata
  25:  เมาส์ทรงพลังที่สะดือเน่า / a rotten-naveled mighty mouse
  23:  รูมเมทผู้น่ารัก / how nice my roommate is
  19:  ความรันทดบนท้องถนน / delivery toughness
  09:  คนขับรถ / Delivery
  06:  จดหมายจากหลานชาย / Last Letter
  05:  เสียงสุดท้าย / Last Words
  03:  วันที่ยายไม่กลับบ้าน
 
Sep 2007
  13:  จรรยาบรรณบริกร / Wait Ethic
  10:  ปลอดภัยไว้ก่อน / Safety First
  08:  Day31: Civic's closed deal + Pool Bar
  07:  Day30: a gal-faced man
  06:  Day29: All in one backpack + just smile :)
  05:  Day28: The Red Civic
  04:  Day27: talk to customer + grand mom
  03:  Day26: Windows & Viruses + Civic + busy
  02:  Day25: full-day work + first income :)
  01:  Day24: First photography job + Basketball + wii
 
Aug 2007
  31:  Day23: First Hang Out
  30:  Day22: looking for used car + this world has no secret
  29:  Day21: Start work
  28:  Day20: English in the class
  27:  Day19: Open Semester + Got a job
  26:  Day18: Used books
  25:  Day17: Apply jobs + Basketball @ UD
  24:  Day16: วันนี้ไม่ได้ทำอะไร ไม่ต้องเข้ามานะ
  23:  Day15: two guitar players
  22:  Day14: Fire in the ass hole -_-'
  20:  Day12: Reschedule + Tom Thumb + Fitness
  19:  Day11: Bootcamp, Windows and enjoy Gaming ^^'
  18:  Day10: brown rice
  17:  Day9: Orientation
  16:  Day8: Money Pending + Broccoli and Pork with Oyster Sauce
  15:  Day7: T.B. Test's result & Shopping mall
  14:  Day6: Take order
  13:  Day5: Test of English + first time in transportation
  12:  Day4: Yahoo's maps + first cooking
  11:  Day3: Bangkok City
  10:  Day2: Jet lag
  09:  Day1: First sight
  09:  แค่ฟ้าที่กั้นไว้ / to the land behind the horizon
  09:  สปริงตัว / Take off
  08:  ย่อตัว / packing

....................................

... แสดงความคิดเห็นได้ทุกเรื่องครับ ...
... เรื่องเก่าๆก็ comment ได้ ...
... ไม่ต้องกลัวว่าผมจะไม่ได้อ่าน ...
... ทำระบบเตือนเอาไว้แล้ว ...
... เมนท์มาเถิดครับ ...
... เดี๋ยวผมจะไสหัวเข้าไปอ่านเอง ...
... :) ...

pixel

 


Design & Develop by pixel
© copy right 2008, All rights reserved.

[3022]